Dag 18 – Vertragen

Vandaag bewust wat vertraagd wanneer mogelijk. Onder andere uurtje in’t zonneke aan boek gewerkt terwijl de kids met hun klasgenootjes video-belden en Sara de salontafel inpalmde met haar kaften van Chemie.

Familie & Fun

Narcos Mexico seizoen 2 beginnen zien. Aflevering 2 was slaapverwekkend. Ik gef het nog 1 poging. Avenue 5 daarentegen, wat nu aan aflevering 8 zit, is op gang gekomen en genieten. Aanrader voor fans van sarcastische SF, check it out.

Het kriebelt al tijdje om The Wire nog eens te binge’n. In mijn opinie nog steeds de beste reeks die ooit is gemaakt. Voor de liefhebbers, er is een erg goed boek over “the making of” van de 5 seizoenen van The Wire: “All the pieces matter” van Jonathan Abrams.

Werk & Technologie

In deze nieuwe manier van lesgeven waarbij ik misschien iets over-the-top ga qua opstelling is er nu een nieuw fenomeen opgedoken. Het oplossen van problemen bij aanvang van een live les. “In den ouwen tijd” was dat een kwestie van uw overhead-transparant omdraaien omdat ge het weer gespiegeld had gelegd (confession: nooit zo les gegeven, wel pa dat vaak zien maken en zelf in middelbare studies af en toe zo presentatie moeten geven). Bij een live streaming les zijn er iets meer mogelijkheden waar er problemen kunnen optreden. Het gevaar is echter een soort cascade van nieuwe problemen te veroorzaken wanneer je de oplossing op een verkeerde plek zoekt.

Dit filmpje (dat ik in de les toon om het concept van “debuggen” in programmeren uit te leggen) vat heel erg goed samen hoe het er hier nu soms aan toe gaat:

Corona, België & de wereld

Tijd voor een woordje over bonneke en grote bompa, de ouders van m’n moeder. Zij wonen in Cadiz, maar bompa in het rvt-gedeelte en bonneke in een serviceflat in de aangesloten vleugel. Door Corona mogen zijn mekaar sinds de lockdown niet meer zien. De idee alleen al lijkt me verschrikkelijk. Meer dan 50 jaar mekaar dagelijks zien, en dan, van de ene op de andere dag ben je van mekaar gescheiden en moet ieder apart deze storm doorstaan. Ze zitten als het ware allebei in een aparte schuilkelder. Met dat verschil dat bompa nog bezoek krijgt in de vorm van het verplegend personeel (hulde aan hen!), terwijl bonneke ocharme alleen in haar flat zit en af en toe via het raam kan praten met haar dochter. Gelukkig heeft haar therapeute haar “in gang gezet” en heeft ze haar oude naai-skills afgestoft en maakt ze nu spulletjes (oa mondmaksers) voor het rvt (hulde aan bonneke!).

Bonneke met haar ouders in de schuilkelder.

In ’44 zat bonneke, als enig kind, van september tot april in de schuilkelder met haar ouders. Ze sliepen daar iedere nacht en de enige ontspanning die bonneke had was 2 schuiven met daarin haar pop en enkele puzzels. Ze verbleven er 8 maanden DAG én NACHT. ’s Nachts sliep bonneke met haar dekens over het hoofd uit angst voor de bommen…8 maanden langs.

Uiteraard gaan onze kinderen over tig jaar ook dergelijke ‘war-stories’ kunnen vertellen over deze weken(WEKEN! Niet 8 maand..I hope), maar het zijn dit soort verhalen waardoor ze beseffen dat het allemaal veel erger kon en kan.

Ik hoop voor hen (en ons) dat dit het strafste is dat we ooit zullen meegemaakt hebben zodat onze war-stories gevuld zullen zijn met “en dan speelden we weer HeroQuest” of “en toen maakte papa een gek filmpje waarin we ondersteboven aan de plafond liepen”.

Reflectie/Personal

Hypoconder jr is een lastige tiener aan het worden. Ik moet stoppen met naar het nieuws te zien (het helpt niet data Sara dat graag ziet momenteel 😏). Gisterenavond in bed uur wakker gelegen van druk op borst. Zou het, zou het? Eigenlijk zou je bijna willen dat je ‘het’ krijgt, zo ben je zeker. Online zag ik iemand het virus het ‘Shrödinger virus’ noemen vanwege het feit dat, door gebrek aan testen, je niet kan weten het te hebben of niet… tenzij je test. Ik maak geen koorts en vertoon geen andere symptomen. Kortom, ik heb gewoon te veel pushups gedaan en/of wat last van stress (ja , het piekeren in deze tijden moet ik soms wel de kop indrukken).

Dag 17 – Creatie-dag

Familie & Fun

Terwijl de mama boven live les gaf maakten wij beneden ons huiswerk. Zolang de lamp rood was moesten we het stilletjes houden. Dat is relatief gelukt. Uiteraard had Sara haar leerlingen gewaarschuwd voor kinderrumoer (is dat een woord?) op de achtergrond, een fenomeen waar iedere leerling en student ondertussen mee heeft leren leven, vermoed ik.

Weetje van de dag: De naam “kabberdoeske” zou afkomstig zijn van een verbastering van het Franse begrip: cabaret douze. In de 19e eeuw werden in Frankrijk namelijk de herbergen in categorieën verdeeld. Categorie 12 (douze) was de laagste categorie. In Vlaamse dialecten is een kabberdoes een huis waar ’t gemeene volk gaat smooren en drinken. (bron wikipedia)

De kinderen met hun huiswerk helpen heeft een nieuwe dimensie gekregen. Mira moest bijvoorbeeld een “boekpromotie”-clipje maken. In pre-corona tijden zou dat resulteren in “hier Mira, de smartphone. Ga maar iets opnemen”, gevolgd door een shaky selfie-filmpje waarin Mira hortend en stotend probeert haar boek samen te vatten. NIET IN CORONATIJDEN! Papa Tim zet ogenblikkelijk zet regisseurshoed op, maakt samen met Mira een storyboard en roept dan “action” vanachter de camera! Nadien editeren we het geheel op de computer, wat fancy effectjes er boven op en “print!”. Alle partijen hebben weer de dag een uurtje verder gekregen en de mama kon blijven werken 🙂

In de namiddag brainstormden we over een bordspel variant op Brawl Stars (het tabletspel dat Sten, iedere minuut dat hij mag gamen, speelt). Het zal een RoboRally variant worden. Van zodra de eerste speeltests werken zullen we wat zaken afdrukken om het visueel plezanter te maken. De eerste tests waren alvast veelbelovend. Na 4 potjes waarbij we de eigenschappen van de heroes nog tweakten, besloten de kids om verder te spelen. Ondertussen zijn ze al 2 uur “aan het brawl star’en”. Succes!

Uiteraard mag Supercell ons altijd contacteren om hun licentie aan te bieden. We vragen 5% van de omzet 😉 A propos, de tokens van Pandemic Legacy blijven hun nut bewijzen!

Werk & Technologie

Vandaag heeft Sara haar eerste 2 live lessen gedaan. Na de onwennigheid de eerste minuten was ze de volgende 2 uur als een volleerd streamster bezig. Ze schetste op een aparte laptop en toonde slides om live vragen op te lossen. Ja, ik ben fier op haar!

Er is maar 1 nadeel aan dit alles…En ik dan?! We hebben maar 1 studio he 🙂

Corona, België & de wereld

Vandaag bewust het woord Corona vermeden. Dit ging maar deels toen ik vanochtend plots buiten in een (kleine) file aan de Delhaize stond. De charcuterie was op, dus ik werd er op uitgestuurd. De meeste mensen snappen de flow in de winkel. Toch was er weer een ouder koppel (60+) dat van hun tak wilde maken toen ze onder de gele linten wilden kruipen en werden tegengehouden door de kassiersters en mijn kwade blik. Ik begin te denken dat mijn bloeddruk enkel verhoogd als ik naar de Delhaize ga :p

Reflectie/Personal

Eén van m’n 2 kandidaat Mollen is afgevallen. Ik vervang de afvaller door de deelnemer met de kleinste lengte. Hopelijk is deze zin spoilerloos en zal hij ook niet per ongeluk lekken via google search (zo heb ik eens een kandidaat gegoogle’d terwijl we uitgesteld keken. De eerste hit was een titel met een schreeuwerige “X ligt er uit!”. En we keken dus maar met een half uur vertraging. Damn you, Google (schud kwaad met gebalde vuist naar de wolken)!

Morgen is het lesdag. De derde “corona-missie” ligt klaar voor de studenten en ik kijk er naar uit om hen terug te zien. Benieuwd of er wat meer opkomst deze keer is. We zien , over de hele opleiding, een stevige terugval qua opkomst. Dit belooft niet veel goeds voor onze studentenaantallen het komende jaar…

Nu nog een sexy Kahoot! in elkaar steken over “System.Object” en “abstracte klassen” en we hebben onze zetel na het avondmaal verdiend.

Dag 16 – Twilight Zone

Het weer slaat om. Hagel ’s middags en terug warme jas aan doen. Het maakt het in ieder geval minder awkward om in de Delhaize met handschoenen rond te lopen.

Familie & Fun

Jeuj, zondag. Niet Josdag, maar opruimdag! Alweer een halve dag gevuld! De kinderen gebruiken ineens de voormiddag om nog eens door de verzameling speelgoed te gaan en te beslissen wat weg mag.

De kleine dingen des levens: paar dagen terug plots bericht van Hendrik en Saskia: “Kijk snel in je brievenbus”. Een heerlijke reep Tony’s Chocolonely (nooit bij stilgestaan dat de naam “choco lonely” is. Sue me. Maar ik had dat niet door). Nog een paar van die repen en ge kunt mij echt naar buiten rollen. Gelukkig heeft Sara een “fitness doos” gekocht. Een grappig ding waarmee je allerlei oefeningen kunt doen . Zelfs de kids gebruiken het nu om calorieën te verbranden, want toegegeven, we verbranden toch een pak minder nu. Soms gaan we nu zelfs voor slapen gaan nog half uurtje wandelen (én Pokémons jagen uiteraard).

Gisterenavond een eerste avondje “Jackbox Party Pack” met de vrienden. Dit was erg voor herhaling vatbaar! (en met dank aan Glenn kan ik volgende keer veel betere kwaliteit van het beeld aanbieden). Mensen die dit ook met hun vrienden willen organiseren, contacteer me gerust voor wat uitleg hoe je dit best doet.

Neen, niet proberen die code in te voeren. De room is al lang terug verdwenen (foto van Stefan).

Werk & Technologie

De oefeningen en labo’s voor de komende week zijn wat blijven liggen dit weekend. Straks nog even een inhaalbeweging doen en dan vooral aftellen naar de paasvakantie. Er is beslist (met mij erbij) dat m’n vak dus 2 weken eerder moet klaar zijn, waardoor ik wat moet herplannen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik dit semester maar 1 vak heb (en nog 1 vak waar ik “second violin” ben en dus vooral volg).

Corona, België & de wereld

Don’t be that guy. Ik blijf het lastig vinden hoe sommige mensen in de winkel en daarbuiten doen. Een oudere man (#risicoleeftijd) trekt zich niets van de afspraak aan om ook in de Delhaize mooi achter mekaar met 1.5m tussenvan sectie naar sectie te gaan. Hij ziet me sukkelen met een broodzakje (probeer maar eens sandwichen met zo’n tang met handschoenen aan in een zakje te krijgen). Hij neemt, zonder handschoenen, een zakje en wilt dat aan mij geven. Uiteraard superlief, maar ik knik dat het wel lukt. Daarop legt hij dat zalje terug op de stapel voor de volgende klant en komt dan schouder aan schouder naaste me staan om z’n eigen pistolets te nemen. Is de man moedig, onverschillig, dom, roepend om aandacht? Ik weet het niet, maar het is wel lastig dat ‘wij’ ons leven volledig omgooien opdat iedereen er beter van wordt. En, de man is uiteraard gewoon lief, maar ene beetje empatisch inzicht moet toch duidelijk maken dat ik daar niet voor mijn plezier zo bezig ben?

Ondertussen blijft Sten goed hoesten ’s nachts. Ikzelf merk dat m’n conditie iets te snel achteruit is gegaan de voorbije dagen dan normaal is. Ik was pompaf na 3km joggen en ook de workout hier thuis resulteerde in veel te snel ‘piepen’. Vermoedelijk zit ‘het’ toch ook al hier in de longen. (of geef ik hypochonder Jr te veel aandacht… Hij weet dat ik door het zomeruur een uur minder heb geslapen en dus vatbaarder ben voor z’n insinuaties). Misschien moet ik hem vanaf nu ‘junior’ noemen.

Reflectie/Personal

Een rustig dagje waarbij de grote opkuisdag en de aankomst van de 15grams foodbox hoogtepunten waren. Dat zegt genoeg 😏 Morgen stappen we weer in de vreemde, twilight-zone achtige schijnrealiteit waarin het lijkt alsof we een normale weekdag beleven, maar dit wel volledig binnen ons huis doen…

You unlock this door with the key of imagination. Beyond it is another dimension: a dimension of sound, a dimension of sight, a dimension of mind. You’re moving into a land of both shadow and substance, of things and ideas. You’ve just crossed over into… the Twilight Zone.

Dag 15 – De zaterdag in foto’s

Eigenlijk zijn nu de weekends de normaalste dagen. Ok, alles is weliswaar thuis en vertraagd. Maar doorheen het jaar lijkt, zeker onze zondag, vaak op dit soort dagen: half cocoonen en dingen met het gezin doen waar je in de week geen tijd/fut/zin/middelen (willekeurige volgorde) voor hebt.

Familie & Fun

De StuBru popquiz: 40 vragen waar ik op moest gokken. Van de 40. Maar wel pliezant , zeker in companie van vrienden.
Mira probeert ‘out of the box’ te denken terwijl Juno en Sten lezen tijdens het ‘lees-halfuurtje’ na de lunch.

In de namiddag hadden we een iets complexer plan. We spelen al tijdje Heroquest met 2 klasgenootjes (van Sten en Mira) en die uitnodigen zou nu een boete van 4000 euro kunnen opleveren. Dus: op zoek naar een oplossing. Die er gelukkig snel was. We bouwden een “brug” (ineens wat uitleg kunnen geven over hangbruggen!) om een camera op te hangen en mits wat extra apparatuur (microfoon, boxen, 2e laptop, etc.) konden we de eerste missies van Kellar’s Kerkers vlekkeloos afwerken. Volgende week doen we dit terug maar gebruik ik Vassal zodat we camera+brug niet meer nodig is!

Vanavond spelen we Jackbox Party Pack met enkele vrienden. Voor mensen die dit niet kennen. Niet twijfelen en direct aanschaffen (xbox, switch, pc, etc) als je van dit soort ludieke party-games houdt.

Werk & Technologie

Alle “technologie van de dag” zit in de brug en de laptopconfiguratie om HeroQuest te fixen. Heb ik trouwens al vermeld dat ik naast Sara, nu nog 2 andere lieven heb? Zowel OBS als m’n Stream Deck zijn onmisbare elementen geworden in mijn ‘remote-leven’. (zeg nu zelf: volgende amateuristische filmpje werd op een half uurtje in mekaar gebokst maar de kids waren direct psyched om aan de missies te beginnen).

En werk, Tim? Not today! Sara heeft de namiddag goed kunnen gebruiken om ongestoord in het zonnetje honderden verslagen te verbeteren. Smartschool is een knap systeem, maar het moet nog grondig verbeteren om deze nieuwe manier van lesgeven te ondersteunen. Voor de geïnteresseerden, kijk zeker eens naar Gradescope, dat kan je nu gratis gebruiken ‘dankzij’ Corona. A propos, nu je tijd hebt. Luister zeker naar de Nerdland podcasts (beschikbaar op alle klassiekers zoals iTunes, Spotify, etc), die zijn echt de moeite. Zo weet ik nu eindelijk het verschil/verband tussen Corona, Covid-19 en Sars-Cov-2.

Corona, België & de wereld

Zoals verwacht werden de regels verleng tot het einde van de paasvakantie. We bereiden ons mentaal voor op langer.

Reflectie/Personal

Een fijn, gevuld dagje waar ook tijd was voor korte babbels met buren onderweg naar de bakker. De kinderen die het een fijne dag vonden en Sara die tevreden is met het werk dat ze heeft kunnen verzetten (als er bazen van het middelbaar onderwijs dit lezen: probeer aub rekening te houden met de load die jullie werknemers nu nog meer hebben!).

Dag 14 – Weekend voor de deur

Opstaan om 5 uur en klaarwakker. Duidelijk niet genoeg gedaan gisteren. Een miniaturen schilderssessie in een stil huis is ook fijn, even leek ik alleen thuis te zijn. De jog nadien in een verlaten stad was eigenlijk wel tof.

United Colors of Benetton =)

Familie & Fun

Sten heeft vandaag een offday. Hij heeft al paar nachten een lastige hoest en vooral deze nacht heeft ie weinig gerust. De offday is’m van harte gewenst, ik denk dat de kids soms wat “geleid” worden in hun huidige bestaan en we proberen hen los te laten wanneer mogelijk (maar helaas mogen ze bijvoorbeeld niet met andere kinderen op straat spelen, of oneindig lang Brawl Stars spelen…).

Rollerbladen op straat! Sommige straatwerken liggen stil. Niet leuk voor de stad, leuk voor ons. Een hele straat voor ons!

Je wordt een beetje toerist in eigen buurt. Plots ga je op zoek naar dat ene toertje waarbij de kids maximaal kunnen steppen/rollerbladen én waar je niet al 5x deze week bent gepasseerd tijdens het “uitlaat-momentje” van de dag.

Onze 1001 ideeën die we vol goede moed opstelden de eerste dagen, tonen de lockdown nog iets onwezenlijk leek, zijn dat nog steeds: ideeën. Uiteindelijk grijpen we terug naar de ‘klassiekers’ (specifieke bordspellen, lezen, etc.) Het onnozele clipje dat we bijvoorbeeld recent maakten was eerder een anomalie.

We spelen al een tijdje HeroQuest met Dries en Noor als special guests (daarom oa een 5e held aangemaakt). Zaterdag beginnen we aan de volgende reeks missies (Kellar’s Kerkers) en Dries en Noor willen graag meedoen. We gaan daarom proberen een “remote HeroQuest” sessie te doen, waarvoor ik vandaag al wat heb geëxperimenteerd. Ik ben benieuwd.

In de finale fase zullen de kids mekaar ook kunnen zien, kwestie van het aspect “gezelschap” te laten primeren op mijn oksels.

Werk & Technologie

Vandaag korte meetings met collega’s. Niets speciaal 🙂 Zou ik de sectie gewoon weglaten als ik hier niets te vertellen heb?

Op einde van dag belde collega van centraal met de vraag of ik goede foto heb van m’n bureau waaraan ik nu lessen geef. Een (online) magazine wil een artikel maken over online teaching en zocht een passende foto. Ben benieuwd of ze m’n ongeschoren tandpasta-smilende façade gaan gebruiken.

Corona, België & de wereld

Benieuwd welke maatregelen we straks te horen krijgen (het is weer een speciale veiligheidsraad as we speak). We gaan er sowieso van uit dat we nog zeker de paasvakantie in dit stramien blijven doen, maar ik gok dat ze morgen misschien al wat langer gaan moeten thuisblijven (ik hoor hier en daar half mei).

Stiekem wel een beetje blij dat Boris Johnson het ook vlaggen heeft. Dood gaan hoeft ie niet, dat wens ik niemand toe, maar ne keer goed ziek worden kan geen kwaad. Grijns.

Kijken naar de Pano-aflevering van gisteren en de dramatische (en toch wat sensatiezoekende) vragen van Bart Schols in De Afspraak zijn niet goed voor hypochonder junior. Daarom besloten dat niet meer te doen.

Reflectie/Personal

Ondanks het feit dat ik amper heb geslapen (5uur slaap is voor mij net meer dan de helft van wat ik nodig heb) had ik toch genoeg energie om ‘nuttige/leuke’ dingen te doen. Het is al lang duidelijk dat we een meer mediterraanse levensstijl beginnen krijgen. Ons dagritme is al bijna anderhalf uur opgeschoven en ook de ‘pauze na de lunch’ in het zonneke vanachter wordt langer. Heerlijk ook om af en toe de bel te horen en er een vriend of vriendin langskomt voor een klapke. Heel dit nieuwe leven went wel erg snel.

Juno vindt het nog steeds allemaal top. Mira met vlagen. Sten heeft het er momenteel het moeilijkst mee.

Ikzelf klaag eigenlijk ook niet. Ik merk een wat hernieuwde energie in veel van ’n hobbies die altijd wat bleven liggen en die nu plots ook op werkniveau een meerwaarde hebben (“multimedia” zeg maar).

Het enige dat nu wat op de backburner zit is het schrijven. Ik was sinds enkele weken aan draft 5 begonnen van “dat verhaal dat al tig jaar in mijn kop zit” maar sinds de lockdown ben ik daar niet meer aan gekomen. De hoofdreden: ’s avonds hoef ik de computer echt niet meer te zien. En ik kan m’n heil ook kwijt in deze teksten. Met andere woorden, het “woorden schrijf ventje in me -dat altijd blij is als het ‘eender wat’ op een (digitaal) blad kwijt kan- geraakt meer dan genoeg aan z’n trekken.

Dag 13 – Nu met ook structuur in het dagboek

Omdat ik inderdaad wat over en weer spring qua stijl en inhoud in deze blog kreeg ik de nuttige tip om te proberen wat structuur hier in te brengen (dank u, Jaak!). Vandaar een poging om met wederkerende secties te werken. Eens zien of dit helpt 🙂

Laat gerust weten of er secties missen en/of overbodig zijn.

Familie & Fun

De codenames avond was een succes. Op drie uur tijd hadden we 4 rondjes gespeeld. Niet veel, wel lachen. Het is nogmaals gebleken dat de gemiddelde internetlijn nu als beperkende factor komt bovendrijven in deze ‘streaming hoogdagen’. Ik ben in ieder geval blij met onze Telenet lijn en wat stevigere WiFi (access point van Linksys).

Codenames night. Fun

De kinderen keken vandaag om 14u, terwijl ik meeting had, naar een live youtube waarin Rick Vermeulen (‘die van Dyla’ Haegens’) samen met de kijkers tekent. Dat was een schot in de roos en volgende week zullen de kids terug van de partij zijn! Kijk zeker hier op het kanaal van artiest Frank Daenen waar hij meerdere keren per week live streamt: https://www.youtube.com/user/fdaenen

Het resultaat an de tekenles. Kids vonden het de max.

Werk & Technologie

Op onderwijsniveau zijn we nu in een interessante periode gekomen. Interessant als in het Chinees spreekwoord weliswaar. Er is op hogeschool niveau net besloten dat er tot 18 mei verder gewerkt wordt zoals nu: dat wil zeggen 100% digitaal contactonderwijs van thuis uit. Daarna komen er 2 weken voor “contactluw” onderwijs voor die vakken waar bijvoorbeeld een heel specifiek, live, labo-apparaat/materiaal nodig is.

De grote hamvraag waar we (en de studenten nog meer) nu mee zitten is de examenperiode. Hoe zal die toetsing gebeuren? We weten nu al dat er geen 100% foolproof manier bestaat om fraudeloze examens af te nemen vanop afstand. Zeker bij onze studenten, die toch iets ict-vaardiger zijn dan “de gemiddelde mensch”. We vertrouwen 99% van hen, maar alle regels en afspraken zijn er uiteraard voor die 1%.

Het grote gevaar nu is te zot reageren op de richtlijnen. Bijna om de 3 a 4 dagen verschijnen er nieuwe richtlijnen, ook binnen het onderwijs. Alles blijft erg in flux waardoor een wat afwachtende houding nu beter is (op het niveau dat ik werk: een lector) dan proberen tig ideeën uit te werken die misschien niet nodig zullen blijken. Wie weet mogen we in juni terug al knuffelend naast mekaar examens afnemen, wie weet. We zitten nu gewoon met de opleiding om de paar dagen samen om als groep te zien wat er moet gebeuren. Het interessante binnen onze opleiding is dat we redelijk flexibel zijn en voorlopig niet al te veel last hebben van de nieuwe richtlijnen (wij hebben geen dure labo’s met industriële labo’s o.i.d.)

Corona, België & de wereld

Iedere avond check ik de WHO-grafieken. Niet de beste gewoonte want binnen Europa “zijn we nog niet aan de nieuw patatjes” en wat er nu in Spanje en Italië bezig is is niet goed, plain simple. Ik vrees vooral voor wat er in Amerika (en hopelijk niet ook in UK en NL) nog staat te gebeuren. Het venijn van die week incubatie is dat alle maatregelen altijd pas MINSTENS een week later zichtbaar zijn.

Ik vraag me ook af en hoeverre de experts , nu helden, later niet het deksel (onterecht) op de neus gaan krijgen. Alle oplossingen die zij voorstellen hebben als doel besmettingen tegen te gaan. Uiteraard is dit, helaas, hetzelfde als zeggen dat die spray hier thuis ook olifanten weghoudt: heb je namelijk al olifanten gezien hier thuis?! Ik hoop van ganser harte dat de gemiddelde Belg (en die is en blijft voor mij een zeiker die enkel nog gelooft wat Netflix hem verteld) na dit alles niet de Van Ranst’en in de wereld naar de brandstapel willen sleuren want “kijk, er bijna niemand gestorven, dat was maar een storm in een glas water”. Ik sta aan de zijde van de wetenschap. I got your back mr Van Ranst! 🙂

Reflectie/Personal

De dip van gisteren was er vandaag niet. Nu we dichter en langer op elkaar leven merk ik nog meer hoe ik de emoties van Sara & kids altijd mee opslorp. Ik noem het empathie.

Ik ben er echter van overtuigd dat dit vooral een “verbonden systeem” is waarbij iedereen binnen het gezin elkaars “temperatuur” onbewust beïnvloed (een soort barometer) zodat naarmate de dag vordert er een evenwicht wordt bereikt. Die dus de ene dag wat hoger dan de andere zal liggen. Does that make sense? Of moet ik nu echt dringend wat meer buiten komen?

Dag 12 – Dipje

8u, muisstil in huis. Sara tokkelt beneden op de laptop vermoed ik. De kids lezen in bed. En hebben duidelijk geen zin om zich te haasten. Ze hebben gelijk. Ik sjokkel naar de badkamer. M’n haar ligt naar alle kanten. Even wil ik de schouders ophalen, een oude t-shirt aantrekken en het daarbij laten. Moet ik studenten ‘zien’ vandaag? Nope. Dus het kan eigenlijk wel? Maar dan besluit ik toch maar om m’n haar te fatsoeneren en een ‘feesthemd’ aan te doen. Het helpt de normaliteit te behouden denk ik dan.

Kwartiertje later komt Mira naar beneden in haar roze badjas en vraagt ogenblikkelijk:”waarom heb je je feesthemd aan?” Daarom dus 😏

Het wordt wat afgezaagd deze blog: ontbijt, schoolwerk, kids skype’n met mekaar, middageten. Erna wat gezelschapsspelen (CamelCup blijft ne winner) in de zon en dan wat experimenteren met een zelfgemaakte greenscreen studio in Sten z’n kamer en zo een redelijk psychedelisch clipje met de kids opgenomen. Het was lachen, dat wel. Maar ook dit kan je geen dagen aan een stuk doen zeker. De moraal heeft duidelijk een dipje gekregen. De verveling is er nog bij niemand. We slapen goed (beter) en eten goed (meer). Het aantal stappen dat ik tot u (17u) heb gedaan doen echter vermoeden dat ik iets meer had moeten bewegen: 1200 stappen. Da’s een historisch dieptepunt. Best straks nog wat sporten.

Ik kijk wel uit naar vanavond: we gaan met enkele andere koppels een jitsi-room vullen en dan samen codenames online spelen. Dat zal wel lachen worden. Zelf ook doen? Check out 1 van deze versies: Codenames.plus, Horsepaste en Codenames Green.

Morgen staan er 2 korte meetings op het programma en gaan de kids “tekenles met Rick Vermeulen” online live volgen om 14u (die van Dylan Haegens). Wat een drukke agenda is me dat zeg 🙂

Gisterenavond trouwens op m’n Engelse blog (timdams.com) een meer technische uitleg van m’n remote learning ervaringen neergeschreven.(morgen verschijnt deel 2) Waarom ik eigenlijk blog? Glad you ask. Met zowat alles dat ik in het leven doe hanteer ik de regel: als er minstens 1 iemand meer dan ikzelf er iets aan heeft dan was het de moeite waard om er energie in te steken. Voorts is m’n hoofdblog ook een soort extern geheugen zodat ik altijd kan terugkijken hoe ik nu weer ‘project z’ heb aangepakt (ik heb nogal een brede interessesfeer en verlies meestal de passie na de initiële ontdekkingsfase).

Dag 10 – Leveringen

Gisterenavond dan toch maar m’n loopschoenen van onder het stof gehaald. Een korte toer gedaan rond 17u en dat deed deugd. De stad was relatief leeg (in de Helenalei stonden veel chassidische Joden in de ramen van hun appartementen te bidden. Een leuk zicht en goed dat ze dat binnen, appart doen) …de grasvelden van het Groen Kwartier was iets anders. Het leek wel putteke zomer. Zoveel volk dat overal met het gezin op stap was. De meeste mensen behielden flink afstand, maar er waren toch ook tal van ‘overtreders’ (neen, ik geloof niet dat jij 10 andere broers en zussen hebt van quasi dezelfde leeftijd). Jammer, maar het is wat het is.

Gisteren arriveerde ook onze 15 grams foodbox in het laat. In het verleden maakten we nog al gebruik van deze meer kindvriendelijke Hello Fresh variant. De doos is zeer welgekome en bevat ingrediënten voor 3 zelf gekozen (uit 10) recepten voor 4 personen. De porties zijn zodanig dat we er vlot 4 tot 5 avonden zoet mee zijn. Zeker omdat we deze keer ook nog de soepbox en fruitbox erbij hebben besteld.

“Ja maar Tim, ge moet de lokale handelaars helpen hé.” Mja, da’s zeer waar, maar we zijn een beetje minder happig om ‘onder het volk’ te komen deze eerste dagen. Als je kijkt naar wat er in Italië, Nederland, etc gebeurt dan ben ik er alleen maar meer van overtuigd dat de ‘blijft in uw kot’ aanpak de juiste is. Of zijn al de ‘oude van dagen’ die nu sterven het niet waard? Voor mij wel.

Food galore

De lokale bakker doen we nog 2 dagelijks aan en we hebben ook afgesproken om wekelijks 1 ‘takeaway’ te doen bij een lokaal restaurantje. Qua eten zitten we dus goed (het helpt uiteraard ook dat we 2 verdieners zijn… Onze aanpak is zeker niet ‘de goedkoopste’, dat beseffen we). Qua wc-rollen… Da’s wat anders. De laatste 5 rolletjes hangen nu aan de ‘wcstok’ (hoe heet dat ding eigenlijk?!) Als dus vanaf volgende week deze berichten een wat meer dramatische toon krijgen, je weet waarom 😏

In dezelfde “online bestel”-rayon: Eergisteren bestelde ik pentips voor m’n Surface pen (de tip was afgebroken) waarmee ik kan tekenen op een laptopscherm. Vandaag kreeg ik een wel erg grote doos aan. Inderdaad, in plaats van 1 setje pentips kreeg ik er 20 aan. Brave burger zijnde heb ik via support gevraagd hoe ik de 19 extra setjes kan terugsturen. Ik kreeg geen antwoord enkel een automatische mail dat een nieuwe set in aankomst is?! Ik hoop dat dat een foutje was… Anders heb ik morgen… 21 setjes! Alvast eens kijken of timpentips.com nog beschikbaar is 😏

Ik wist hoe laat het was toen de postbode voor dit pakje moest aanbellen…

En de kids? Die vinden deze tijde de max. Eigenlijk is er nog niet echt geklaagd. Ze spelen veel buiten, gezelschapspelletjes met ons, of lezen/knutselen wat. De ‘taakje’ zijn er voldoende (brieven schrijven, schoolwerk, afwasmachine uitladen, etc) en worden meestal na een korte “maar…” gestart. Ze beginnen te beseffen dat klagen enkel contraproductief werkt.

Subiet kookt Sten mee aan het eerste 15 grams gerecht: fish’n chips! En dan kijken de kids naar de Mol aflevering van gisteren. De ideale moment voor Sara om lessen in Stens kamer op te nemen en voor mij om na enkele minuten in de zetel in slaap te vallen (toegegeven, dat is nog niet gebeurd: daarvoor heb ik uu genoeg slaap in de nacht. Zo’n dik half uur later opstaan doet wonderen).

En de Mol? Wel, ik blijf bij m’n standpunt.Jolien of Laure. Even dachten we tijdens de aflevering van gisteren dat Els ook een hoog molgehalte vertoonde, maar dat is ontkracht door haar laatste perikelen. Ook Bart molt iets te opvallend (die zie ik er volgende week uitgaan…)

Dag 11 – Nieuwe technologieën

Opstaan om 8uur.. heerlijk. Kids slapen langer, nu ze beseffen dat de dag er niet bepaald boeiender op wordt denk ik. In ieder geval was de voormiddag redelijk typisch te noemen: ontbijten, schoolwerk, brieven schrijven, skypen. Het zegt veel dat de kinderen dolenthousiast naar de voordeur liepen toen er plots een vrachtwagen van ’t ruimerke op 1 meter van het huis langskwam (onze straat is autovrij dus een wagen, laat staan zo’n grote, in onze straat gebeurt maar 1 keer om de zoveel maand). Wat een dag! We hebben een vrachtwagen zien passeren. Deze dag staat nu met stip bovenaan sinds de lockdown ! :p

Op de middag live q&a met de studenten, die de Kahoot zeer leuk vonden. Ik ook. Ik ben wat aan het oefenen om m’n live lessen wat visueel professioneler te maken, en dat begint stilletjes aan te lukken.

Half uurtje leesactiviteit. Met dit weer heerlijk in de hof. (foto gisteren genomen)

Terwijl vele medelectoren stilletjes aan de geneugtes van het digitaal lesgeven ontdekken ben ik namelijk een stapje verder gegaan. Ik heb speciaal dit stukje helemaal onderaan geplaatst want je mag gerust hier stoppen met lezen als je altijd spontane braakneigingen krijgt bij het horen van meer dan 3 ICT-gerelateerde afkortingen (nooit bij stilgestaan dat ik in een branche vol acroniemen ziet waarbij de branche zelf ook een acroniem is. Hoe meta is dat zeg… Ja, ik heb te veel tijd om over zo’n dingen na te denken…)

Het rechtse van de 2 schermen: hier gebeurt de regie zeg maar. Het gevaar om over een draad te struikelen wordt wel groter met de dag. Het bakje onderaan, Stream Deck, is een soort toetsenbordje waarvan je de knopjes kan programmeren en eigen iconen geven. Zo kan je heel snel schakelen tussen scenes, de opname pauzeren, etc.

Diezelfde Scott Hanselman van paar dagen terug in deze blog postte enkele dagen geleden meer tips hoe je professionelere webcast kunt maken (zie hier, aanrader!) De gouden tip was een tool die je toelaat om een ‘virtuele camera’ te maken die je dan vanuit eender welk programma dat een camera als input aanvaardt kan gebruiken. Met andere woorden, het laat je toe om bijvoorbeeld het webcam-beeld van mijn smoelwezen te vervangen door een combinatie van m’n slides en een andere programma dat ik aan de mensen wil tonen. Gedaan met de hele tijd switchen tussen programma’s. Nu kan ik bijna als een regisseur scenes instellen (in OBS) en deze, inclusief fade, doorsturen naar m’n “les-opname software” (Panopto). Mensen die hier hulp mee nodig hebben, je weet me te vinden.

M’n scherm krijgt een wat geflipte layout, maar deze setup laat me dus toe om “live” te switchen tussen een beeld van de programmeeromgeving, de slides, een schets whiteboard, m’n smoelwezen én combinaties er van. Ja, ik denk dat ik een nieuw summum van nerdyness ben aan het bereiken.

Op het einde van de dag oefende ik m’n nieuwe ‘skills’ op de kinderen en enkele vriendjes/vriendinnetjes. Ik organiseerde een kahoot quiz waarbij de deelnemers mekaar ook konden zien terwijl ze speelden. De reacties smaakten naar meer. Mensen die deze quiz eens met hun eigen “groepje kinderen” willen spelen, je kan deze hier vinden (quiz gericht op 7 tot 10-jarigen).

Dag 9 – Graag traag

Quote van Sara: “Zelfs van niets doen krijg je honger.”

Het is trouwens begonnen: de dagen beginnen op mekaar te lijken waardoor ik niet altijd meer weet of ik nu vandaag al stiekem een stuk chocola in de keuken heb gegeten terwijl de kinderen in de andere kamer op een rijskoek knabbelen…. Of was dat gisteren? Ongeacht het juiste antwoord, een stuk chocolade werd er gegeten…

Gisterenavond met de kameraden Catan via Tabletop Simulator en jitsi gespeeld. Na wat gevloek en geknoei (en we waren dus met 5 it’rs…) konden we spelen en werd goed gelachen en getetterd. Hilariteit alom toen er plots een Italiaanse met Afrikaanse roots in onze videoroom verscheen. Ik kreeg tranen in de ogen van het lachen. De dame begon honderduit te tetteren, zag dan waar ze was en schoot dan ook in de lach. Les geleerd? Uw jitsi room niet ‘3C’ noemen, da’s een iets te generieke naam die mogelijk andere mensen dus ook gebruiken.

In ieder geval deed het deugd om de maten nog eens te zien en een schijn van normaliteit te creëren (in precorona tijden zien we mekaar minstens maandelijks om een catan-night te doen).

De poetsdame belde gisteren: de Poolse regering heeft speciale vliegtuigen ingezet om te helpen met de repatriëring van de vele Poolse gastarbeiders. Ik beeld me nu dat ze op een vliegtuig zit met 50% kwebbelende poetsdames ( bless them!) En 50% bouwvakkers/aannemers 😏

Gevolg in ieder geval was dat we de zondagvoormiddag alvast een activiteit hadden die aardig wat Habitica-punten heeft opgeleverd.

Poetsvoormiddag

De rest van de dag was een ‘traag’ dagje. Terwijl de mama aan een razend tempo haar cursussen omzet voor afstandsonderwijs hebben wij veel plezier beleefd aan ‘Camel Up’ : wedden op een knotsgekke kamelenrace waarbij de kamelen soms op de rug van anderen vooruit geraken. Hilariteit. Ook Bad Bones werd gesmaakt, een soort Tower Defense bordspel waarbij je dorp moet beschermen van horden skeletten. Met katapulten en andere vallen kan je de monsters vernietigen of naar je buren schieten! Lachen.

Sten probeert in te schatten welke kameel dit potje als eerste over de meet zal geraken.

Volgende link kan ik je aanraden: https://watch.lesmillsondemand.com/born-to-move-free. Ideale manier om op een leuke manier met de kids tien minuutjes extra te bewegen. Zie zelf maar:

Move like the avengers!

Dingen die geen probleem meer zijn:

  • thuis zijn om een pakje te laten leveren.

Morgen begint de werkweek. Het zal nu allemaal wat moeilijker worden om de kids maximaal te entertainen…ze zullen meer op zich dit moeten doen.