Dag 79 – Warm

De tuin , en eigenlijk heel het Groen Kwartier, begint woestenij-allures te krijgen. We sproeien al weken niet meer en vanuit de lucht moeten we ook niet veel verwachten. Nog even en we hebben ons eigen ‘strand’ (zonder zee weliswaar). Het weer heeft ook een effect op de drukte hier: de voormiddagen en avonden zijn nu de drukste momenten. Tussen 12 en 16u lijkt het hier wel op een Spaans dorp dat een siësta doet, heerlijk rustig. Het fameuze bankje van de tandarts ga ik binnenkort weer verhuizen vrees ik, de voorbije 2 avonden was dit weer the place to be (althans, zo lijkt het qua lawaai. Zelf fluisterend, wat ze doen, hoor ik ieder woord tot in de slaapkamer).

Fun & Familie

Weer een lekker traag dagje. In de voormiddag speelden de kids gezelschapsspelen (Levensweg) en gingen we naar een speeltuintje om de hoek,samen met 2 klasgenootjes.

In de namiddag ging Sara met de kids naar de opa van een klasgenootje waar ze in het buitenzwembad konden plonzen. Ik vermoed dat de opa op een flinke afstand bleef 😏

Reflectie

Gisteren zagen we de eerste 2 afleveringen van Babylon Berlin. Visueel waren we direct verkocht. Wat een vreemde serie seg. We zijn nog niet echt invested in de nogal afstandelijke hoofdpersonages maar kijken zeker nog verder. Vooral het bizarre einde van de tweede aflevering (waarin een goochelaar een ramstein-in-1929-versie brengt) gaf ons zin om verder te gaan!

Dag 78 – Tuin op orde

Om verhoudingen te leren moest Juno een worteltaart bakken. Daar zegen we geen neen tegen. Mjammie!

Familie & Fun

Wederom een HeroQuest namiddagje met Noor en Dries. Er werd aardig wat gezeurd en geklaagd, maar de overwinning smaakte daardoor alleen maar des te beter. Ik probeer altijd te zoeken naar een gezonde balans tussen pittig en pliezant. Soms lukt dat, soms, zoals vandaag, niet en krijgen we dus vooral gefrustreerde kindjes. Volgende keer beter. Hoort er bij!

De tuin aangepakt vandaag. Iets dat normaal pas begin juli plaatsvindt omdat we ervoor er toch niet zo vaak in vertoeven. Dat is de voorbije 78 dagen wel anders geweest. De haag begon corona-kapsel-allures te krijgen, dus die heeft alvast terug een fris kopke …in tegenstelling tot Sten en ik. Nog even en we kunnen meedoen in de volgende New Kids Nitro film.

De pict krijgers zijn klaar. Hoera! Up next, “skeletwachters” en boogschutters.

Werk & Technologie

Gisteren nog ‘lastminute’ m’n voorstel ingediend voor de “hoe maak ik m’n online lessen sexy’r”-cursus die collega’s dan AP-breed kunnen gebruiken. Van zodra die wordt goedgekeurd duik ik de (virtuele) studio in om het nodige materiaal op te nemen.

Reflectie

Meer en meer grenzen die open gaan, meer en meer concrete data…Oostenrijk, here we come!

Dag 77 – dochters ook naar school

Dat papa graag poppetjes schildert is geweten. Ook de kids zijn altijd gefascineerd door het feit dat hun papa plots “kan schilderen”. Ze ontdekten de truc: de verf die ik gebruik. Die geeft vanzelf contrasten. Oops, truc verklapt 😉

Na de piraten, is het nu tijd aan stoere “pict-warriors”. Hun huidskleurtje hebben ze gekregen terwijl we naar de Campuscup keken gisterenavond. Vanavond krijgen ze een kleurtje op hun rokken en haren.

Fun & Familie

Ijsje @ the jane

Vandaag de bevestiging van school gekregen. Ook de meiden gaan vanaf volgende week vrijdag naar school mogen gaan, en gelukkig zonder de draconische regels waar Sten nu nog in meedraait. De kids kijken er naar uit om terug hun juf en kameraadjes te zien.

Nu is het nog spannend: hoe vaak gaan Sara en ik over en weer moeten fietsen de komende weken? Ik gok 6x per dag. Gelukkig woont er een grootouder vlakbij en is Juno oud genoeg om al eens alleen te gaan.

M’n woorden waren nog niet koud of we kregen volgende verlossende bericht!

“boejakasja” riep Sara en we geven elkaar nen high-five!
Een heerlijke charlotte van de mama kwam hier gisteren aan. Mjammie!

Corona, België & de Wereld

Dit hoofdstuk probeer ik wat te mijden, maar vandaag was het prijs. Ik ging naar de slager, waar ik buiten stond aan te schuiven, en was getuige van weer een straf staaltje nadenkwerk. Blokker heeft besloten dat ze sinds gisteren ermee stoppen en tot 75% korting op hun producten aanbieden. Gevolg: een gigantische rij mensen die aan de blokker (naast de slager) stond aan te schuiven. Uiteraard was er weinig sprake van de 1,5m regel en waren wij (als brave slager aanschuivers) de dupe omdat we “in de weg stonden” en moest de politie er bij komen om de blokker-aanschuivers een rij te laten vormen die conform de afspraken is. Het was wel aandoenlijk te zien dat iedereen braaf luisterde en er nooit gezaagd werd of mensen die kwaad werden. Iedereen stond gewoon te dicht in zijn/haar enthousiasme (in’t zonnetje!) en ging dus braaf terug uiteen staan. Om het geheel compleet te maken stond er 10 meter verder in de straat een grote cammion dubbel geparkeerd om uit te laden. Gevolg: een file toeterende auto’s tot op de grote steenweg. Gevolg: fietsers konden niet langs en gingen met de fiets in de hand over het voetpad. Gevolg: de rijen aan de winkels gingen bijna in de etalage staan om passanten en fietsen de doorgang te verlenen. Gevolg: ik heb wijselijk besloten een mondmasker aan te doen. Het leek wel alsof ik op een hoogdag in de Efteling stond.

Het is wel fijn met zo’n mondmasker: het kon me niet schelen dat die man achter me bijna in m’n nek hijgde (in his defense: hij moest wel, anders stond ie tussen de ‘troep mensen’ voor de blokker).

Reflectie

Een lang weekendje. Een beetje de stilte voor de storm. Dinsdag beginnen de examens! De eerste horrorverhalen van andere opleidingen hebben ons al bereikt in verband met examens die volledig in het honderd liepen etc. We hebben alle bevindingen van deze vroege examens verwerkt in onze aanpak en hopen natuurlijk op smooth sailing dinsdag, toch benijd ik de collega niet die na het weekend als eerste van start zal gaan . Het mijne is 15 juni, hopelijk zijn tegen dan alle kinderziektes er uit.

Dag 76 – Twilight² wereld

Fun & Familie

Dat de speeltuin voor onze deur terug open is, hebben we geweten 🙂 Het is er een (gezellige) drukte van jewelste en de decibels van joelende kinderen gaan fel naar boven. Mooi zo. Het is leuk te zien hoe zelfs onze kinderen teug van een zandbak kunnen genieten (pre lockdown speelden ze daar nog zelden is). Er is maar één nadeeltje aan een zandbak voor de deur: ons huis voelt soms wat aan als openbaar toilet/drankbar/medische verzorgingspost voor alle vriendjes en vriendinnetjes die toevallig ook in het groen kwartier spelen en onze kinderen ontmoeten. Het is ze gegund, maar als dit een voorbode van de grote vakantie is, dan gaan we enkele duidelijke huisregels moeten inbouwen anders worden Sara en ik horendol.

Onderstaande boek hebben we via stadleest.be besteld: wat een wondermooi boek is me dat zeg! Zelden zo’n mooie (3D) tekeningen gezien. Je wordt echt meegezogen in de zwart wit onderwaterwereld van Jim Curious.

Werk & technologie

Oef. Het draaiboek examens ligt vast. Er is aardig wat gepuzzeld en gesleuteld maar ik denk dat we een erg nuttige houvast hebben die, hopelijk, zo weinig mogelijk problemen zal geven. Het blijft een vreemd vooruitzicht: je examen zal volledig online gebeuren zonder DTA je weet hoe het loopt. Samengevat komt het er op neer dat wij gewoon ons digitaal examen online klaar zetten enkele weken op voorhand en vanaf dan is het out of our hands en moeten we gewoon nadien beginnen verbeteren. In het extreme geval ontdek je dus de dag na het examen bijvoorbeeld dat geen enkele student heeft (kunnen) deelgenomen. Spannend.

Reflectie

Het wordt duidelijker en duidelijker dat de meiden ook naar school mogen gaan. Beetje bizar dat Sten nog een week school gaat doen met die strenge afstandsregels, terwijl de meiden dan vrijdag plots met hun hele klas er aan gaan mogen beginnen (vermoedelijk). Het maakt het twilight-effect alleen maar sterker: alsof ons gezin nog eens onderling ook in aparte wereld vertoefd.

Dag 75 – Rendezvous met bonneke!

Ze was wat tussen de mazen van het net gevallen. Doordat de kinderen eindelijk terug naar school of of met een vriendje konden werken en spelen, was er minder nood om “op stap te gaan”. Gevolg was wel dat het al even geleden was dat we bonneke waren gaan bezoeken (wij buiten voor haar gebouw, zij vanuit haar raam op 2e verdiep en dan via gsm met elkaar praten). Dat hebben we vandaag goed gemaakt! En zoals je hier boven kan zien maakten we een foto conform de afstandsregels.

Heerlijk smoske

Fun & Familie

Me lastminute ingeschreven op een extra sessie crossfit (om ervoor te zorgen dat alle leden aan bod kunnen komen is er de afspraak dat je 1 sessie op voorhand mag inplannen en de overige enkel ‘lastminute’ kan inpalmen). Het zonnetje begint goed te bakken, amai. Chance dat de sessies een kwartiertje korter zijn.

De toevallige ontmoetingen onderweg zijn kleine schatten die we/ik koesteren. Niets zo leuk om, al was het 2 zinnen lang, iemand tegen te komen die je al sinds de lockdown niet meer hebt gezien.

Te horen gekregen dat de kans bestaat dat Sten om 8u10 (!) naar school gaat moeten vanaf dinsdag. Manman, dat gaat prikken iedere ochtend. Het is nu al zo vroeg, gaan er nog eens 20 minuten af 😒

Werk & technologie

Het kriebelt al tijdje om m’n nieuwe expertise en ervaringen omtrent online lessen in een cursus voor AP te gieten. Omdat alles echter zo snel is gegaan heb ik niet alles gedocumenteerd en veel ‘on the fly’ ontdekt. Bijgevolg heb ik nog geen idee hoe ik dit ga kunnen vertalen naar een zo toegankelijk mogelijke cursus want nu heb ik soms de idee dat wat ik doe nogal een hoge drempel heeft (zowel qua techniciteit als qua apparatuur die nodig is… Een 2e scherm bijvoorbeeld is vrij essentieel). To be continued!

Dag 74 – contact

Juno en Myhra (niet Mira) ijverig aan de oefeningen wiskunde bezig. Mira (niet Myhra) doet ondertussen hetzelfde bij de Elyn, de zus van Myhra (niet Mira).

Fun & Familie

De routine ziet er goed in. Bij alle partijen. Sara gaat 2 dagen in de week naar haar werk, de overige dagen heeft ze op (wat wel willekeurige momenten lijken) op verschillende momenten live lesse of bijwerklesjes met 1 of 2 leerlingen. Sten gaat in de voormiddag naar school, terwijl de zussen met Elyn en Myhra hun schoolwerk doen. Ikzelf heb het opgegeven om ‘nuttig werk’ te doen in de voormiddag: ik rijd kinders rond, ga naar de winkel, etc. In de namiddag spelen de kids er dan op los, blijft Sara lesgeven en zorg ik ervoor dat ik m’n loon verdien. Tegen de avond bereiden we het 15grams-maaltijd voor. Wanneer de kids nadien in bed liggen kiezen we uit het menu van de avond, wat altijd neerkomt op een van de volgende zaken:

  • Boven naast elkaar werken (of ik schilderen of gamen) (50% van de tijd)
  • Beneden samen een serieke zien (20%)
  • Een van ons een serieke beneden zien terwijl de andere boven werkt/schilder/gamet (30%)

Samen een film zien hebben we nog maar één keer gedaan deze lockdown (1917…overhype’d in my opinion) . De avonden zijn wat korter omdat de kids later gaan slapen.

Maar sinds zondag is er in de routine een extra joker gekomen: de crossfit!

Eindelijk terug crossfitten! Vorige zondag was een proeverke (lees: niet te zot doen en stijf tot vandaag zijn) vandaag gingen we er trug voor. Het heeft wel iets, in de vlakke zon lekker zweten terwijl 10 meter verderop een rij staat aan te schuiven om een vers gemalen koffie in de Cafénation. Veel meer hipster dan dit wordt het niet: crossift &verse koffie.

De volgende lading mini’s is geschilderd. Deze keer een hoop piraten, tentakels en 1 mummie die zich had verstopt toen ik z’n kameraden aanpakte.

Reflectie

Het is fijn om stelselmatig terug mensen te zien én in het echt mee te praten. Al was het de dokter bij het medisch onderzoek deze ochtend die Juno een vaccin gaf of iemand op de crossfit. Het zijn die kleine contacten die wekenlang virtueel waren die wel goed doen. Ik merkte het bij de kinderen ook al: virtueel communiceren is niet hetzelfde (dit als it’r toegeven…) .

Het haalt de “winkel-ellende” wat weg (wat tot recent de enige plek was waar ik ‘onder de mensen kwam’) want dat blijft helaas nog steeds mijn grootste ergernis (het is het ook het eerste dat mensen over beginnen als ze ergens over willen klagen). De zoo enkele dagen terug was ook niet aan mij besteed. Sara en de kids vonden het de max, ikzelf blijf het lastig hebben met de chaotische interpretatie die iedereen van de regels heeft. Probeer maar eens aan je kinderen te zeggen dat ze toch echt wel bij je in de buurt moeten blijven, terwijl tientallen andere kinderen kriskras langs lopen en net niet aan alles likken dat ze tegenkomen 🙂 Daar kan niemand aan doen, de regels zijn nu eenmaal zo dat het hoegenaamd niet meer duidelijk is wat nu wel/niet waar mag… maar bij mij zorgt dat dus voor stress. Ik vergelijk die stress met wat ik meemaak als ik fiets: ook dan zijn er (gelukkig een minderheid) mensen die een wel erg floue interpretatie van de wegcode hanteren. Die wegcode is echter , in tegenstelling tot de coronaregels, wel erg duidelijk (“die witte streep 5m voor het stoplicht dient om ACHTER te stoppen zodat mensen die subiet gaan kruisen niet rond je moeten slalommen!”).

Ik zou me er niet zo druk in moeten maken , het Engels heeft daar een mooie uitdrukking voor “To each their own“, maar dat is hoe ik ben. Ik kan tranen in de ogen krijgen van ontroering als ik iemand anders iets moois zie doen, maar even zo goed kan ik dus slecht gezind worden als er nen bietekwiet het lastig maakt voor de mensen rondom hem.

Nu dat dus die positieve zijde van het menselijk contact terug bovenkomt (met gelijkgezinden afzien op de crossfit, pintje met maten voor de deur, een klapke ondwerg met een vriendin terwijl we naar school fietsen, etc.) voel ik een soort innerlijk evenwicht terugkeren en hopelijk resulteert dat dus ook in minder ergernis ‘in de pubieke ruimte’.

Nou nou, dat was spiritueel 🙂 Tijd voor een pint!

Dag 73 – Mosmannetje

Het bovenstaand mosmannetje kwam ik tegen op twitter. Lijkt me leuk idee voor de kids!

Werk & technologie

Een dagje praten, zo kan de dag samengevat worden. Het is grappig hoe ik sommige dagen geen enkele collega hoor (en soms denk dat ik den enige dwazen kloot ben die achter z’n computer zit) en andere, zoals vandaag, mij moet excuseren dat ik de telefoon niet opnam omdat ik al met andere collega bezig was. Dit is gewoon een vaststelling, geen oordeel.

Ook de 2e meeting met de werkgroep rond ‘wat als we in september maar 30% capaciteit hebben’ was leerrijk. Er leven veel (wilde) ideeën maar ik vrees dat volgende academiejaar sowieso extra zwaar zal zijn en dus een voortzetting van deze lockdown periode zal zijn. Nu kon iedereen nog experimenteren en met z’n smoel al eens tegen een virtuele muur knallen. Vanaf september moet alles blinken. Ik voorspel een pittige zomervakantie voor vele onderwijzers op alle niveaus.

Nieuwe lectuur aangekomen dat 2 van m’n interesses combineert: film en security (over dat tweede doceer ik in 2 en 3). Het boek bespreekt een twintigtal bekende “hacker”films en duidt de (on)geloofwaardigheid ervan . Ideaal als tussendoortje om in de lessen te gebruiken met andere woorden.

Reflectie

Zoals verwacht: zo stijf als iets door de training gisteren. Een korte jog zonet heeft deel weggekregen maar ik voorspel morgen als een bompa’tje rond te wandelen 😏

Tijdens het zien van Reizen Waes (topprogramma!) kreeg ik weer erg veel zin om naar Japan te gaan (staat sinds Lost In Translation in m’n bucket list) om dan direct erna af te vragen wanneer dat terug zal kunnen in deze nieuwe wereld. Een spijtige gedachte.

Dag 72 – CrossUnfit

Vandaag voor het eerst terug naar de crossfit deze ochtend. Beetje zenuwachtig, “ga ik het nog kunnen”, maar vooral blij terug oude bekenden te zien. Alles gebeurde op het plein ervoor waarbij ieder een ‘vakje’ had met z’n eigen gerief. Met de volle 5 mensen deden we onze oefeningetjes. Nadien moesten we onze spullen desinfecteren en mochten we beschikken. De eerste paar minuten waren wat vreemd, zo ieder in een vak, maar het zorgde er wel voor dat je volledig kon focussen op je eigen bewegingen (of zoals Sara zei:” ge hebt dus minder kunnen tetteren en meer kunnen concentreren” 😏). Ik was blij te ontdekken dat de basis er nog was en ik niet instuikte na 5 minuten werken (ik had nochtans de nodige jokes klaar a la “miljaar, m’n conditie thuis vergeten”, maar dus niet nodig gehad). Ik kijk al uit naar volgende week!

Familie & Fun

Vanochtend moesten de kids weer elkaar wat vinden. Iedere activiteit resulteerde in veel geroep. Maar dan, als bij wonder inde late namiddag waren ze vertrokken…en resulteerde het huis in een zééér rommelig oord. Maar er werd gespeeld. Ze waren een hoop dagarbeiders die voor een rijke landheer (Sten) jobs moesten doen. Het viel ons vandaag op dat ze de voorbije maanden nog nooit iets corona/lockdown-gerelateerd in hun (fantasie-)spel hebben verwerkt. Woorden als quarantine, bubble, covid, etc zijn nog nooit gevallen. Nochtans, tijdens de stakingen in het onderwijs 2 of 3 jaar terug speelden ze eg vaak leerkrachtje en begonnen ze dan halverwege te staken. Kinderpsychologen zullen wel een goede reden hebben waarom onze kinderen deze (kak-)periode niet incorporeren in hun spel.

Werk & Technologie

Grote kuis in de examenvragenpool gedaan. Van zodra dat helemaal klaar is kan ik nieuwe vragen “in de poole” steken.

Reflectie

Geen tijd voor reflectie. We gaan aperitieven voor Kim die vorig week jarig was. Door een malcommunicatie was de apero vorige week in het honderd gelopen 🙂

Dag 71 – Zoo

We hebben een boom van Sara gekregen 🙂 Straks eentje teruggeven want ze onderschat zichzelf wat!

Fun & Familie

Gisterenavond pintje voor de deur gedronken met “het wijkcomité”. Fijn om nog eens met maten “op café” te gaan, ook al was het voor de deur. Conform de cafepraat werden vele problemen opgelost en nieuwe gemaakt. Voor herhaling vatbaar dus.

Vandaag speelden we de laatste Kellars Kerker missie. De kids (en ik) blijven enthousiast, ook vandaag was weer lekker spannend. Ik probeer steeds meer roleplaying elementen er in te steken om ze beetje bij beetje klaar te stomen voor meer Dungeons&Dragon-achtige missies waarbij ze hun creativiteit kunnen gebruiken om problemen op te lossen en dus niet beperkt zijn tot gewoon met dobbelstenen alle monsters te doden.

Zo meteen gaan we naar de zoo waar we een “slot” konden reserveren om 16uur. ‘Toevallig’ zullen m’n schoonouders er dan ook zijn, dus een leuke manier om elkaar nog eens te zien. Ik ben erg benieuwd naar de drukte in de zoo: ik heb al verschillende verhalen gehoord, bij de een was het lekker rustig, bij de andere schandalig druk. Ik hoop uiteraard op het eerste.

Rare beesten in de zoo

De volgende aflevering van de corona-avonturen is verschenen. Deze was technisch uiterst simpel (en als je goed kijkt zie je veel foutjes, maar om praktische redenen moesten we “de truuk” in keer opnemen) . Het meeste werk was het geluid: de opnames vonden plaats op het theaterplein waar tientalle skaters aan het oefenen waren, met veel luide knallen tot gevolg. De audio tijdens de opname was quasi onbruikbaar en we hebben dus thuis de spraak opnieuw moeten inspreken en ik heb het achtergrondgeluid vervangen door een opname van op een markt in Londen.

Reflectie

Het terug opengaan van de lagere school vanaf juni resulteerde uiteraard in enthousiaste zussen. Jammer dat we ze direct moesten intomen: het is helemaal niet zeker of hun school wel überhaupt hen zal kunnen ontvangen. We hopen voor hen van wel, al was het 1 of 2 keer om de klasgenootjes nog een keer irl te zien voor de vakantie start. Ze begrijpen dat de kans bestaat dat ze toch niet gaan kunnen gaan…maar leuk is het niet.

Dag 70 – Return of the mug

Zoals verwacht : om 23 u sliepen Sten en Mira in hun eigen bed. Sara is bij Juno in de tent dan maar gaan liggen en heeft amper oog dicht gedaan door het gigantische lawaai van de ring. Uit compassie heb ik dan maar tot 3uur gevochten met de eerste zwerm muggen die het huis is binnen geraakt. Kortom, suffe dag!

Normaal ging Ik vandaag voor het eerst terug naar de crossfit maar dat heb ik naar zondag uitgesteld.