Dag 12 – Dipje

8u, muisstil in huis. Sara tokkelt beneden op de laptop vermoed ik. De kids lezen in bed. En hebben duidelijk geen zin om zich te haasten. Ze hebben gelijk. Ik sjokkel naar de badkamer. M’n haar ligt naar alle kanten. Even wil ik de schouders ophalen, een oude t-shirt aantrekken en het daarbij laten. Moet ik studenten ‘zien’ vandaag? Nope. Dus het kan eigenlijk wel? Maar dan besluit ik toch maar om m’n haar te fatsoeneren en een ‘feesthemd’ aan te doen. Het helpt de normaliteit te behouden denk ik dan.

Kwartiertje later komt Mira naar beneden in haar roze badjas en vraagt ogenblikkelijk:”waarom heb je je feesthemd aan?” Daarom dus 😏

Het wordt wat afgezaagd deze blog: ontbijt, schoolwerk, kids skype’n met mekaar, middageten. Erna wat gezelschapsspelen (CamelCup blijft ne winner) in de zon en dan wat experimenteren met een zelfgemaakte greenscreen studio in Sten z’n kamer en zo een redelijk psychedelisch clipje met de kids opgenomen. Het was lachen, dat wel. Maar ook dit kan je geen dagen aan een stuk doen zeker. De moraal heeft duidelijk een dipje gekregen. De verveling is er nog bij niemand. We slapen goed (beter) en eten goed (meer). Het aantal stappen dat ik tot u (17u) heb gedaan doen echter vermoeden dat ik iets meer had moeten bewegen: 1200 stappen. Da’s een historisch dieptepunt. Best straks nog wat sporten.

Ik kijk wel uit naar vanavond: we gaan met enkele andere koppels een jitsi-room vullen en dan samen codenames online spelen. Dat zal wel lachen worden. Zelf ook doen? Check out 1 van deze versies: Codenames.plus, Horsepaste en Codenames Green.

Morgen staan er 2 korte meetings op het programma en gaan de kids “tekenles met Rick Vermeulen” online live volgen om 14u (die van Dylan Haegens). Wat een drukke agenda is me dat zeg 🙂

Gisterenavond trouwens op m’n Engelse blog (timdams.com) een meer technische uitleg van m’n remote learning ervaringen neergeschreven.(morgen verschijnt deel 2) Waarom ik eigenlijk blog? Glad you ask. Met zowat alles dat ik in het leven doe hanteer ik de regel: als er minstens 1 iemand meer dan ikzelf er iets aan heeft dan was het de moeite waard om er energie in te steken. Voorts is m’n hoofdblog ook een soort extern geheugen zodat ik altijd kan terugkijken hoe ik nu weer ‘project z’ heb aangepakt (ik heb nogal een brede interessesfeer en verlies meestal de passie na de initiële ontdekkingsfase).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s