Dag 14 – Weekend voor de deur

Opstaan om 5 uur en klaarwakker. Duidelijk niet genoeg gedaan gisteren. Een miniaturen schilderssessie in een stil huis is ook fijn, even leek ik alleen thuis te zijn. De jog nadien in een verlaten stad was eigenlijk wel tof.

United Colors of Benetton =)

Familie & Fun

Sten heeft vandaag een offday. Hij heeft al paar nachten een lastige hoest en vooral deze nacht heeft ie weinig gerust. De offday is’m van harte gewenst, ik denk dat de kids soms wat “geleid” worden in hun huidige bestaan en we proberen hen los te laten wanneer mogelijk (maar helaas mogen ze bijvoorbeeld niet met andere kinderen op straat spelen, of oneindig lang Brawl Stars spelen…).

Rollerbladen op straat! Sommige straatwerken liggen stil. Niet leuk voor de stad, leuk voor ons. Een hele straat voor ons!

Je wordt een beetje toerist in eigen buurt. Plots ga je op zoek naar dat ene toertje waarbij de kids maximaal kunnen steppen/rollerbladen én waar je niet al 5x deze week bent gepasseerd tijdens het “uitlaat-momentje” van de dag.

Onze 1001 ideeën die we vol goede moed opstelden de eerste dagen, tonen de lockdown nog iets onwezenlijk leek, zijn dat nog steeds: ideeën. Uiteindelijk grijpen we terug naar de ‘klassiekers’ (specifieke bordspellen, lezen, etc.) Het onnozele clipje dat we bijvoorbeeld recent maakten was eerder een anomalie.

We spelen al een tijdje HeroQuest met Dries en Noor als special guests (daarom oa een 5e held aangemaakt). Zaterdag beginnen we aan de volgende reeks missies (Kellar’s Kerkers) en Dries en Noor willen graag meedoen. We gaan daarom proberen een “remote HeroQuest” sessie te doen, waarvoor ik vandaag al wat heb geëxperimenteerd. Ik ben benieuwd.

In de finale fase zullen de kids mekaar ook kunnen zien, kwestie van het aspect “gezelschap” te laten primeren op mijn oksels.

Werk & Technologie

Vandaag korte meetings met collega’s. Niets speciaal 🙂 Zou ik de sectie gewoon weglaten als ik hier niets te vertellen heb?

Op einde van dag belde collega van centraal met de vraag of ik goede foto heb van m’n bureau waaraan ik nu lessen geef. Een (online) magazine wil een artikel maken over online teaching en zocht een passende foto. Ben benieuwd of ze m’n ongeschoren tandpasta-smilende façade gaan gebruiken.

Corona, België & de wereld

Benieuwd welke maatregelen we straks te horen krijgen (het is weer een speciale veiligheidsraad as we speak). We gaan er sowieso van uit dat we nog zeker de paasvakantie in dit stramien blijven doen, maar ik gok dat ze morgen misschien al wat langer gaan moeten thuisblijven (ik hoor hier en daar half mei).

Stiekem wel een beetje blij dat Boris Johnson het ook vlaggen heeft. Dood gaan hoeft ie niet, dat wens ik niemand toe, maar ne keer goed ziek worden kan geen kwaad. Grijns.

Kijken naar de Pano-aflevering van gisteren en de dramatische (en toch wat sensatiezoekende) vragen van Bart Schols in De Afspraak zijn niet goed voor hypochonder junior. Daarom besloten dat niet meer te doen.

Reflectie/Personal

Ondanks het feit dat ik amper heb geslapen (5uur slaap is voor mij net meer dan de helft van wat ik nodig heb) had ik toch genoeg energie om ‘nuttige/leuke’ dingen te doen. Het is al lang duidelijk dat we een meer mediterraanse levensstijl beginnen krijgen. Ons dagritme is al bijna anderhalf uur opgeschoven en ook de ‘pauze na de lunch’ in het zonneke vanachter wordt langer. Heerlijk ook om af en toe de bel te horen en er een vriend of vriendin langskomt voor een klapke. Heel dit nieuwe leven went wel erg snel.

Juno vindt het nog steeds allemaal top. Mira met vlagen. Sten heeft het er momenteel het moeilijkst mee.

Ikzelf klaag eigenlijk ook niet. Ik merk een wat hernieuwde energie in veel van ’n hobbies die altijd wat bleven liggen en die nu plots ook op werkniveau een meerwaarde hebben (“multimedia” zeg maar).

Het enige dat nu wat op de backburner zit is het schrijven. Ik was sinds enkele weken aan draft 5 begonnen van “dat verhaal dat al tig jaar in mijn kop zit” maar sinds de lockdown ben ik daar niet meer aan gekomen. De hoofdreden: ’s avonds hoef ik de computer echt niet meer te zien. En ik kan m’n heil ook kwijt in deze teksten. Met andere woorden, het “woorden schrijf ventje in me -dat altijd blij is als het ‘eender wat’ op een (digitaal) blad kwijt kan- geraakt meer dan genoeg aan z’n trekken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s