Dag 69 – Lege stad

Heerlijk weer, heerlijke dag. Pizza’tje eten op de kaaien aan ’t Steen. Ijsje op de grote markt en onderweg nog wat scenes inblikken voor het volgende filmpje.

Heerlijk toch, die lege pleintjes.

Zo meteen is het weer ‘dansen in de tuin’ met de buren en nadien gaan de kids in een tent slapen in den hof. Ik ben benieuwd welk kind als eerste terug binnen staat en beslist om gewoon in eigen bed te gaan liggen…

Een roosje voor iedereen die daar vandaag extra nood aan heeft!

Dag 68 – Alweer weekend

De standing desk was vandaag niet aan de orde: Sara is gisteren voor het eerst terug naar de crossfit (buiten) gegaan en dat heeft ze gevoeld in haar benen. Ik ga vrijdag eindelijk terug! Ik kijk er erg naar uit!

Familie & fun

Tijd voor lang weekend? Ok, daar kunnen we mee leven. Het eerste dat de kids zelf zeiden was “Jeuj, niet gewekt worden morgen!” Het is vreemd eigenlijk: ze (en ik ook) slapen op en al een half uur tot 45 minuten langer als we ze laten liggen, maar ook zij voelen dat als een groot verschil. Je merkt het ook aan de suffe koppen aan tafel. Ik ga nu al enkele dagen minstens 3 uur vroeger naar bed dan de voorbije x weken en ik voel me een pak minder uitgerust nu wat contradictorisch is(ons circadiaans ritme is niet gemaakt voor de ratracewekker, maar dat wisten we al).

Werk & technologie

Deze ochtend deelgenomen aan werkgroep met collega’s en studenten van verschillende opleidingen en geledingen op AP om samen te brainstormen over het volgende academiejaar. Er wordt momenteel van uit gegaan dat ‘het nieuwe normaal’ ook in september nog (deels?) zal verdergaan. We zijn een dikke 60 dagen terug allemaal als een soort ongeleide projectielen in de lockdown gevlogen en nu wordt het tijd om na te denken hoe we dit in september gestructureerder kunnen aanpakken en proberen de best cases&practices van de voorbije periode “te vangen” . Interessant, maar zeker geen evidente oefening…maar het moet gebeuren, niet waar.

Reflectie

Een tevreden man. De quiz gisterenavond ging verrassend goed. De collega’s, studenten en andere gasten speelden en hielpen goed mee en technologisch verliep alles vlotjes. Dit nog eens doen zit zeker in de mogelijkheden. Meer dan 100 kijkers volgden de anderhalf uur durende quiz van begin tot einde. Je kan trouwens de quiz herbekijken en zelf oplossen moest je je vervelen.

Dag 67 – My legs!

Neen, geen vreemd religieus tafereel. Deze 3 poppetjes werden door m’n broer geschilderd minstens 25 jaar geleden. Het was dan ook tijd om ze van hun laagje verf te ontdoen want, hoe knap ze ook waren toen, hun kleurenpalet past niet bij de rest van m’n collectie HeroQuestpoppetjes.

Het resultaat…was navenant. De bus nailpolish remover (zonder aceton!) bevatte nog maar een paar druppels, en duidelijk niet genoeg. Bij het afschuren van de verf besloot de tovenaar op de koop toe z’n benen te verliezen. Kortom, dit experiment was gelaagd in dat ik nu weet dat ik met dit product de verf zal wegkrijgen, maar een tripje langs de kruidvat zal eerst moeten gebeuren!

“My legs?!!!”

Familie & Fun

Sinds de kids hun bubbelvriendjes hebben (wat dus nog maar dag 3 is) merken we dat kids veel kribbiger tegenover elkaar zijn. Er is al veel meer geroepen en getierd dan de voorbije 8 weken samen. Op het einde van de dag viel zelf het dreigement dat , als dit het gevolg is van bubblevriendjes, we dat terug gaan afschaffen want het was er echt wel over. We klasseren het onder “de kinderen moeten weer even wennen aan de nieuwe regels.” Het dreigement zal daar bij blijven …hopelijk 😉

Werk & Technologie

Vandaag laatste les met de eerstejaar. Ik had speciaal meer tijd gevraagd om zeker iedereen genoeg tijd te geven een vraag te stellen. Na een uurtje waren we er door en ontstond er een soort cafe-gesprek over corona, de voetbal, winkelkarretjes, etc.. Het was aandoenlijk om te zien hoe veel studenten met de zelfde zaken worstelen. Ik hoop dat het gesprek een beetje zalvend werkte . Ik vond het alvast een fijne afsluiter.

Ik heb wel geleerd de vragen altijd tot het laatste woord goed na te lezen. Naar het einde toe was ik volop reclame aan het maken voor de quiz vanavond (je doet toch mee?! https://tiny.cc/eatiquiz) toen een student plots vroeg “mag je drinken tijdens het examen”. Wat volgde was een 5 minuten durende monoloog over “drink met mate” en “alternatieven voor drugs” waarbij de samenvatting was “tuurlijk, ik zal ook met een pintje de boel voorzitten”. Ondergetekende dacht dus dat het over de quiz ging…tot groot jolijt van de studenten. “De lector zegt dat we mogen zuipen tijdens het examens! Het staat op beeld.” Vooral extra grappig omdat ik 5 minuten ervoor had aangegeven er zeker geen UGent-like kotfeestje van te willen maken zoals paar weken terug gebeurde in de Arteveldestad. Ach ja, het geeft de studenten een grappige herinnering aan de laatste les.

Reflectie

Tijd om lekker zenuwachtig te worden voor de quiz zo meteen. We hopen stiekem op minstens 50 deelnemers, voor minder doen we het niet. Normaal gezien zal alles vlot verlopen en gelukkig is het Franky Stress, de fijne broer van Johny Stress.

Dag 66 – 2 werelden

Tijd om de zaadjes van AP te planten die we in een vorig leven hadden gekregen.

We zijn trouwens echt niet gemaakt om voor 8 uur op te staan. De eerste ochtend sinds de lockdown dat we met z’n allen als zombies aan de ontbijttafel zaten- Sara niet, die was al vertrokken naar school.

De dag werd al iets doordeweekser, inclusief het moeten excuseren in een vergadering omdat je je kind van school moet gaan afhalen.

Werk en technologie

De technologie die we gaan gebruiken om fraude tijdens examens in te perken, proctor io, is tegelijkertijd verbazingwekkend en griezelig. De dingen die de tool kan detecteren zijn zaken die ook in niet afstandsonderwijs een ongelooflijke meerwaarde zou hebben (denk aan verdacht gedrag doordat student andere ‘statistieken’ genereert (bv aantal keer copy paste, aantel keer van scherm wisselen) tegenover het klasgemiddelde). Andere zaken, weliswaar nuttig, zijn dan weer eng zoals meten hoe vaak student ‘naast in plaats van naar’ het scherm kijkt, of een alarm indien de software 2 mensen detecteert.

Er wordt bij ons gefraudeerd (overal trouwens, zij die beweren 0% fraude tijdens een reeks examens te hebben moet dringend z’n oogkleppen afdoen en terug in de realiteit neerdalen) dat ontdekken we jaarlijks. We kennen dan ook veel truken, maar om deze te detecteren hebben we wel fysiek contact tot de student nodig. Deze tool benadert dat contact, maar het gaat wel gepaard met het feit dat de student hiervoor tijdelijk toestemming moet geven. Iets wat in de digitale wereld altijd toch nog een tikkeltje enger is omdat je nooit 100% zekerheid hebt dat website of tool x enkel jouw data gebruikt om die en die redenen. Studenten die het hier lastig mee hebben krijgen de mogelijkheid om het examen op de campus te komen volgen… Maar dat zorgt er dan voor dat de student, als we even overdrijven, moet kiezen tussen het tijdelijk opgeven van een stukje privacy, oftewel het tijdelijk opgeven van een meer van corona beschermde omgeving. Dit debat ga ik niet beginnen. We proberen wel als opleiding zo transparant mogelijk te werken. Maar ook hier heb je da’ het probleem: wat als de student alle technieken kent die wij gebruiken om fraude in te tomen (preventie en detectie)… Er zal altijd een minderheid zijn die deze informatie zal misbruiken en met nog complexere valsspeeltechnieken afkomen. Op termijn zouden we, zeker als ICT opleiding, misschien wel een credit kunnen toewijzen indien een student behendig genoeg is om deze door A. I. ondersteunde tool en bijhorende collega te bedotten. Weet alleen niet of dat een credit is dat je op je Cv wilt hebben…

Reflectie

Het contrast aan de school was wel opvallend: voor de school trosjes ouders die ietwat proberen aan social distancing te doen (bemoeilijkt doordat het fietspad druk gebruikt wordt en ook de bank die precies open was), terwijl in de inkomhal van de school de juffen en meesters met mondmaskers, ‘gezichtsplastiek’ (heeft dat ding al een naam?) en op minstens 1.5m van elkaar. Alsof de poort een soort teleportaal was tussen 2 werelden waar de kinderen steeds door moeten. Arme ventjes, dat moet zo verwarrend zijn voor hen. Het concept ‘andere plek, andere wetten, wordt in ieder geval nu nog beter gedemonstreerd.

Dag 65 – Coronaschaamte

Fun & Familie

Niet moeten poetsen…plots een halve dag gewonnen. Fijn fijn! We gebruikten de herwonnen tijd om te gaan basketten op een heerlijk leeg basketveldje aan het Kievitstation.

In de namiddag werd er ge-Heroquest met onze vast compagnons, maar deze keer “in’t echt”. Lang leve de bubbel! Het was een memorabel spel want we sloten deze reeks missies af en zijn nu klaar voor de “grote finale” reeks (Magiërs van Morcar) dat missies bevat die niet evident zijn om op afstand te doen zoals we tot vorige week deden. Bordspelen zo spelen gaat toch echt wel véél eenvoudiger.

In other news, het volgende corona-avonturen filmpje is zonet op het wereldwijde web losgelaten:

Reflectie

Morgen begint de school “voor’t echt” voor Sten. Hij heeft er zin in. Ook Sara zien we de hele voormiddag niet want die mag/moet ook gaan lesgeven “in’t echt”. Ik zit dus morgen alleen thuis met de meiden én een poetsvrouw. De weelde 🙂

Dat iedereen de nieuwe regels wat flou interpreteert (wij ook) is nu heel duidelijk overal aan het worden. Je hebt grote bubbels, veranderlijke bubbels, hier en daar zelfs gecombineerde/overlappende bubbels of bubbels ter grote van een appartementsgebouw. Iedereen heeft er een goede reden voor, maar volgens de letter van de wet mag het niet. Het heeft iets stiekems.

Ik hoorde een mooi woord vandaag dat de lading goed dekt wanneer je met mensen over “je bubbel praat” (zou dat een nieuwe openingszin worden? “Wilde gij in mijnen bubbel komen?”) : corona-schaamte. Het schoorvoetend moeten toegeven dat “neen, mijn bubbel is niet 100% waterdicht…” wat altijd resulteert in een bijna opgeluchte “Oh, de onze ook niet hoor.” We blijven ons best doen, maar het is niet evident als de regels op verschillende niveaus en plekken van elkaar verschillen (bv de bijna draconische regels qua middelbare schoolgebeuren, tegenover wat er in de winkel soms wordt toegelaten of hier in’t groen kwartier). Gelukkig dragen we nu mondmaskers om onze corona-schaamte achter te verstoppen 😄

Ik merk trouwens een nieuwe manier van mensen passeren: 90% van de mensen kijkt vlak voor ze passeren snel naar beneden of opzij als een soort teken “dat je begrijpt dat je te dicht bent en dus zeker niet in je richting zal beginnen hoesten”.

Dag 64 – Topdag

Familie & Fun

De kids sliepen vannacht dus in een tent in de living. “Geen probleem, schat. We streamen gewoon het nieuws naar de laptop als de kids slapen”. Net die ene avond besloot het internet even traag als een achteruitkruipende slak te zijn. Jammer. Dan maar op tijd naar bed. De kids vonden het in ieder geval de max. Ik gok dat dit nog zal gebeuren.

Onze dag kon niet meer stuk toen we volgende bericht kregen deze ochtend:

Inderdaad, na acht zondagen van zelf poetsen keert maandag Maricia terug, onze poetsvrouw die al meer dan 10jaar vaste hulp aan huis is. Ik heb ’n gezinsleden al ingelicht dat ze ze niet mogen omhelsen alsof’ de verlosser’ is teruggekeerd. Want als ik de reactie hier zo zie toen ik het nieuws vertelde dan gok ik dat er grote spandoeken en hapjes maandag zullen klaar gezet worden 😅

En om het helemaal af te maken zijn we er in geslaagd een sodastreamgasfles te vinden (via fnac a propos, Blokker doet er niet meer aan mee). Wat een topdag zeg!

Het 4e corona-avonturen filmpje is trouwens klaar en gaat morgen in première!

Werk & technologie

Eerste dryrun van de quiz met m’n cohost, Koen, gedaan. Komt goed! We kijken er naar uit, hopelijk vinden de collega’s, studenten en externen het een fijne, ontspannen avond.

Reflectie

Deze middag dus even naar de fnac gefietst voor de sodastream. Eén interessante (?) observatie: er stonden nergens rijen wachtenden, behalve aan 2 winkels, namelijk bij de kringwinkel en de Luis Vuitton.

In de fnac was het bijna aandoenlijk hoe de verkoper duidelijk nood aan ‘een klapke’ had en z’n hart luchtte over z’n driejarige dochter die nu in september plots naar de kleuterschool gaat gaan, en dat hij en z’n vrouw erg hard hopen dat de speelpleinen open gaan zodat z’n achtjarige zoon opvang heeft terwijl hij en z’n vrouw moeten werken. Ik hoop mee voor u meneer!

Dag 63 – Terug naar school

Fun & Familie

Het lijkt wel de eerste schooldag na de grote vakantie, het is dan ook 2 maand geleden sinds Sten nog naar school mocht. Ook nu krijgen we foto’s doorgestuurd van andere kinders met de boekentas op de rug. Ook nu staat Sten een half uur te vroeg blij aan ons bed, vol spanning dat hij terug z’n kameraden mag zien (door een toeval(?) zit hij met enkele van z’n beste vriendjes in het groepje van 7 kinders) Dat het prikte deze ochtend is een feit, een uur vroeger opstaan na 2 maand… 😑 Goed dat het morgen al weekend is 😅

Wat leuk was was om terug ‘andere bekenden’ te zien onderweg. Ouders die je niet kent, maar waar je wel al jaar en dag vriendelijk tegen knikt omdat ze toevallig rond zelfde tijd naar hun eigen school vertrekken.

Sten was nadien erg blij dat hij terug naar school mocht gaan. Ondanks de vele nieuwe regels die hij vooral grappig vond: “Wij moesten doortrekken met onze elleboog”. De speeltijd met hun klasje van 7 werd ingericht door de turnjuf die vooraan korte spelletjes demonstreerde waarbij de afstand tussen de kinderen altijd bewust werd opgenomen in de spelregels. Goe gedaan!

Nieuwe ontdekking! BMW (of whatever merk dit was) zijn erg goede “gekke spiegels” die je dikker en dunner maken naargelang hoe je er voor staat. Wat moet je anders doen als mama in de winkel is en je niet mee binnen mag?!

Ook de zussen zijn in hun nopjes nu dat ze bubbel-kameraadjes hebben. Dat daardoor de tuin getransformeerd werd naar …een…ja wat was dat eigenlijk? Een paraplu-kamp?!

Werk & Technologie

Gisteren bespraken we op het einde van de dag welke spelregels we gingen hanteren tijdens de examens (mag een student die x minuten te laat is nog starten? Hoe doen we de communicatie tijdens afleggen, etc). Dit resulteerde in een document met ‘uitzondering’ en afspraken. Nadien had ik er ambetant gevoel bij: ik merkte al dat wij, als ICT opleiding, aardig wat (technisch) oplossingen aan elkaar moesten uitleggen… Hoe zou dit dan zijn op andere plekken?

Gelukkig werd vanochtend beslist om de algemene richtlijnen fel te vereenvoudigen en ook ervoor te zorgen dat wij minder uitzonderingen tegenover die van ‘centraal’ hebben. Ikzelf ben van de opinie dat fraude uitsluiten onmogelijk is, en dat we moeten focussen op die 99% flinke studenten die nu vooral geen ingewikkeld, stresserend examen moeten afleggen omdat we die 1% willen vangen/weerhouden van fraude. Kortom, KISS toepassen, “keep it simple, stupid” . En die paar bietekwieten die toch in hun opzet slagen? Die lopen volgend jaar wel dubbel zo hard tegen de lamp en zullen vooral ook op weinig sympathie van hun hardwerkende medestudenten kunnen rekenen.

Reflectie

En zo keert er weer een beetje normaliteit terug in ons leven: meer rommel, meer mensen en vooral meer van anders!

En Sara? Die heeft deze zalige dut in de zon weer dubbel en dik verdiend!

De paraplu’s werden vlak ervoor opgeruimd: “Ja maar wij willen er straks nog mee spelen!” “Opruimen, nu!”

Weekend!

Dag 62 – Kapperke spelen

Dingen die je nu meemaakt dankzij de lockdown:

  • Je zoon die vraagt of hij ‘die 2 streepjes’ mag gebruiken om rond een zin te zetten in z’n verhaal omdat de prinses iets zegt. En zo leer je dat je kind het concept aanhalingstekens al onbewust kende maar er nog geen woord voor had. We houden het voorlopig op ‘die 2 streepjes’.
  • Het nummer van je partner dat helemaal onderaan WhatsApp staat. Hoe lager, hoe langer geleden dat je iets naar dat nummer hebt gestuurd. Wat zou ik moeten sturen? “Help, wc-papier is op. Zit op toilet op 2e. Send help. Merci! “?
  • In de woonkamer het raam uitstaren – want je hebt geen laptop om op te werken- en ontdekken wie die verdomd kat is die altijd in de tuin plast.

Fun & Familie

Toen we gingen middageten en “uit onzen bureau” kwamen moesten we even slikken: het leek wel alsof de kinderen iedere kast in de living over de vloer hadden verspreid. Met kussens en lakens hadden ze 3 boten gemaakt, dat snapte ik nog . Maar wat al die andere rommel was…Wat bleek, dat was “entertainment” voor onderweg op zee. Aha. In ieder geval is er nu de idee geopperd dat ze morgenavond in de living op hun boten mogen slapen. Vonden we wel een grappig idee (en goed alternatief voor het “in de hof slapen” wat ze al jaren vragen maar zonder tent niet echt eenvoudig te doen is) en dus zal ht gebeuren. Dat zal betekenen dat Sara en ik na 21uur morgen naar de bureau en eigen slaapkamer zullen worden verbannen (lang leve de vide). Tot een kot in de nacht aan bureau zitten zal er dus niet inzitten denk ik. Ben benieuwd hoe ze het gaan vinden. To be continued.

In de namiddag een eerste poging gedaan om Sten z’n “coupe corona” wat deftig te maken. Na een kwartier was hij het zo beu als iets en boos opgestaan. Ik nam dan ook m’n tijd want wilde het ventje niet opzadelen met een kapsel dat ik de voorbije weken geregeld heb zien voorbijkomen online. Het ventje heeft tenminste terug een ‘beetje deftig’ haar rond z’n oren en in de nek. Millimeter per millimeter werd er verwijderd. Ik wou hem niet het “bankkaart”-kapsel geven waar mama mij ooit mee had opgezadeld. Ze begon er bij mij aan, deed een eerste stukje en zei dan “oeps, kam op tondeuse vergeten”. De dagen daarop had ik aan de zijkant een wat kaler plekje waar mooi een bankkaart in paste vonden m’n kameraden 🙂

Werk & Technologie

Veel vinkjes kunnen afchecken vandaag:

  • Eerste volledige draft vaardigheidsproef (studenten die meelezen: BE35 0047 1847 2786 15)
  • Eerste draft Corona avontuur 4 filmpje
  • Puntenverwerking en draaiboek quiz dinsdagavond (iedereen kan meespelen trouwens, geen voorkennis vereist)
  • Eerste draft “proefexamen” om met studenten te maken

Reflectie

Interessante quote gelezen over het feit dat we in een constante ‘vandaag’ leven:

“[…] right now we live in an infinite present. No future plans, no anticipation of travel or shows or events or celebrations. It’s an endless today, never tomorrow.” (bron)

Blij voor de kids dat zij vandaag wel een morgen hebben: Sten mag naar school, en de zussen mogen met iemand anders spelen dan weer die broer en zus. Benieuwd wanneer Sara en ik terug niet-virtuele gezelschapsspellen met vrienden en familie gaan mogen spelen?! De directeur van de Efteling heeft me nog steeds niet gecontacteerd. Jammer.

Dag 61 – coronakilo’s?!

Sinds de start van de lockdown gaan we om de zoveel dagen Pokémons jagen met de kids. Vandaag deden ze dat met bobonne op 1,5m afstand (uiteraard). Veel merken ze daar niet van want ze turen 90% van de tijd naar hun schermpje. Voor mij en Sara is dat Pokémon jagen ook even “mini detox”: onze beide smartphones zijn een uurtje in gebruik en berichtjes die onze aandacht proberen te roepen met hun piepjes worden genegeerd. Ales om een extra Mewtwo te vangen he!

Familie & Fun

Voor moraal moesten Sten en Mira “de leukste dingen thuis tijdens corona” samenvatten. Het resultaat was 50% voorspelbaar, 50% onvoorspelbaar:

Mira maakte een quasi identieke versie:

Door het vooruitzicht dat Sten vrijdag terug naar school gaat gaan, en de meiden een bubbeltje krijgen met een klasgenootje, is de “moraal” bij de kinderen gevoelig gestegen.

Hoe zit het eigenlijk met Habitica dat we op dag 2 van de lockdown introduceerden? Die wordt nog héél sporadisch ingevuld maar eerder om een reden te hebben om op een schermpje te starten dan voor de punten. De taakjes die ze volgens Habitica dagelijks moeten doen zijn ondertussen al erg ingebakken en zijn al minstens een week of 3 “part of the routine” (groenafval wegbrengen, wasmachine uitladen, stofzuigen, etc.) De app heeft z’n nut dus bewezen maar qua houdbaarheid is deze dus beperkt. Mogelijks gaan we die in -even dromen- postlockdowntijden terug kunnen gebruiken.

Ondertussen stijgt ook de moraal bij Sara zienderogend nu dat er steeds meer positief nieuws verschijnt in verband met het toerisme binnen Europa. We zijn nog steeds hoopvol om naar Oostenrijk te gaan met de trein door Duitsland.

Werk & Technologie

Veel tijd besteed aan de quiz van volgende week. De eerste tests zijn veelbelovend en ik had een goeie basis om van te beginnen dus dat helpt. Ik heb gevoel de hele dag achter bureau gezeten te hebben, wat ook zo is. M’n stappenteller stond op een miezerige 600 stappen een uurtje geleden. Gelukkig heb ik dat getal x10 gedaan door m’n 2 vaste toertjes rond het Groen Kwartier te gaan doen.

Reflectie

Mijn lichaam doet raar, in a good way. Ik ga nu al bijna 2 weken steevast een pak na middernacht slapen (soms pas na 3uur) maar sta altijd fris als een hoentje op ’s morgens tussen 8 en 9. Voorts sta ik op een lichaamsgewicht (en vetmassa) die ik niet meer heb gehad sinds …tja sinds wanneer eigenlijk? Ik ben beginnen wegen sinds 2014 en ik heb nooit minder gewogen dan nu. Ik merk wel wat spierverlies (en dat weegt helaas meer dan vet) maar al bij al is het duidelijk dat ik toch gezonder leef. Of beter, dat ik véél ongezonder leefde voor de lockdown . Ik greep toen veel sneller naar snelle suikers, iets wat nu ook gewoon amper kan zonder dat er minstens 1 kind vraagt “papa, wat ben je aan het eten?” En om nu iedere keer in de berging te gaan staan om een reep chocolade snel op te smikkelen… 🙂

Dag 60 – Quiz’n en toveren

Driewerf hoera, de bloemenwinkels zijn terug open! Hier thuis is het altijd lachen geblazen als Sara nieuwe bloemen op de eettafel zet. Ik heb dat nooit door, en zit er nochtans op nog geen 20cm vandaan. Meestal heb ik het door wanneer de kids vol spanning me aankijken, wachtend tot wanneer ik het opmerk. Gemiddeld duurt dat minstens tien minuten. Ook vandaag 😅.

Het derde deel van onze ‘papa leert sfx en kids vervelen zich niet’ – reeks staat online. Deze keer technisch eenvoudiger, maar meer werk qua editeren (en jammer dat het zo druk in de tuin was, hierdoor heb ik Sten z’n stem niet goed kunnen opnemen).

Fun & familie

Het is nu ook officieel: vrijdag gaat Sten telkens voor 3 uurtjes naar z’n school! Hij kijkt er erg naar uit. Het ambetantste zal zijn dat we terug een alarm zullen moeten zeggen. Het ventje moet er al om 8u30 zijn… Al 8 weken was dat hier het ontbijt moment.

U-oh. Het dikke voorleesboek met 99 verhaaltjes dat we 61 dagen terug nog snel in de bib gingen halen nadert z’n einde. Maar niet getreurd, we kunnen het boek helemaal opnieuw voorlezen want we hebben recent een nieuw ‘plezierke’ ontdekt bij het voorlezen. Voorlezen in stemmetjes. Hun favoriete stemmen die ik moet doen zijn de plat antwaarpse, ruwe stem en de met tuitlipjes, hoog sprekend jufje. Lachen doen ze. Het is wel duidelijk dat ik geen andere dialecten kan nadoen, die verzanden steevast in ene soort West-vlaantwaarps doorspekt met Limburgs woorden.

Werk & technologie

Leuk vooruitzicht: volgende week organiseer ik een online quiz voor de collega’s. We maken er een ‘elektronica-ict VS toegepaste informatica’ battle van. Sara heeft nog een toffe quiz in de schuif liggen die ik salen met een collega van TI, Koen, ga presenter ’s avonds. Studenten en collega’s kunnen van thuis meedoen en, hopelijk, een gezellige avond meemaken.

Reflectie

Geen reflectie vandaag 🙂