Dag 74 – contact

Juno en Myhra (niet Mira) ijverig aan de oefeningen wiskunde bezig. Mira (niet Myhra) doet ondertussen hetzelfde bij de Elyn, de zus van Myhra (niet Mira).

Fun & Familie

De routine ziet er goed in. Bij alle partijen. Sara gaat 2 dagen in de week naar haar werk, de overige dagen heeft ze op (wat wel willekeurige momenten lijken) op verschillende momenten live lesse of bijwerklesjes met 1 of 2 leerlingen. Sten gaat in de voormiddag naar school, terwijl de zussen met Elyn en Myhra hun schoolwerk doen. Ikzelf heb het opgegeven om ‘nuttig werk’ te doen in de voormiddag: ik rijd kinders rond, ga naar de winkel, etc. In de namiddag spelen de kids er dan op los, blijft Sara lesgeven en zorg ik ervoor dat ik m’n loon verdien. Tegen de avond bereiden we het 15grams-maaltijd voor. Wanneer de kids nadien in bed liggen kiezen we uit het menu van de avond, wat altijd neerkomt op een van de volgende zaken:

  • Boven naast elkaar werken (of ik schilderen of gamen) (50% van de tijd)
  • Beneden samen een serieke zien (20%)
  • Een van ons een serieke beneden zien terwijl de andere boven werkt/schilder/gamet (30%)

Samen een film zien hebben we nog maar één keer gedaan deze lockdown (1917…overhype’d in my opinion) . De avonden zijn wat korter omdat de kids later gaan slapen.

Maar sinds zondag is er in de routine een extra joker gekomen: de crossfit!

Eindelijk terug crossfitten! Vorige zondag was een proeverke (lees: niet te zot doen en stijf tot vandaag zijn) vandaag gingen we er trug voor. Het heeft wel iets, in de vlakke zon lekker zweten terwijl 10 meter verderop een rij staat aan te schuiven om een vers gemalen koffie in de Cafénation. Veel meer hipster dan dit wordt het niet: crossift &verse koffie.

De volgende lading mini’s is geschilderd. Deze keer een hoop piraten, tentakels en 1 mummie die zich had verstopt toen ik z’n kameraden aanpakte.

Reflectie

Het is fijn om stelselmatig terug mensen te zien én in het echt mee te praten. Al was het de dokter bij het medisch onderzoek deze ochtend die Juno een vaccin gaf of iemand op de crossfit. Het zijn die kleine contacten die wekenlang virtueel waren die wel goed doen. Ik merkte het bij de kinderen ook al: virtueel communiceren is niet hetzelfde (dit als it’r toegeven…) .

Het haalt de “winkel-ellende” wat weg (wat tot recent de enige plek was waar ik ‘onder de mensen kwam’) want dat blijft helaas nog steeds mijn grootste ergernis (het is het ook het eerste dat mensen over beginnen als ze ergens over willen klagen). De zoo enkele dagen terug was ook niet aan mij besteed. Sara en de kids vonden het de max, ikzelf blijf het lastig hebben met de chaotische interpretatie die iedereen van de regels heeft. Probeer maar eens aan je kinderen te zeggen dat ze toch echt wel bij je in de buurt moeten blijven, terwijl tientallen andere kinderen kriskras langs lopen en net niet aan alles likken dat ze tegenkomen 🙂 Daar kan niemand aan doen, de regels zijn nu eenmaal zo dat het hoegenaamd niet meer duidelijk is wat nu wel/niet waar mag… maar bij mij zorgt dat dus voor stress. Ik vergelijk die stress met wat ik meemaak als ik fiets: ook dan zijn er (gelukkig een minderheid) mensen die een wel erg floue interpretatie van de wegcode hanteren. Die wegcode is echter , in tegenstelling tot de coronaregels, wel erg duidelijk (“die witte streep 5m voor het stoplicht dient om ACHTER te stoppen zodat mensen die subiet gaan kruisen niet rond je moeten slalommen!”).

Ik zou me er niet zo druk in moeten maken , het Engels heeft daar een mooie uitdrukking voor “To each their own“, maar dat is hoe ik ben. Ik kan tranen in de ogen krijgen van ontroering als ik iemand anders iets moois zie doen, maar even zo goed kan ik dus slecht gezind worden als er nen bietekwiet het lastig maakt voor de mensen rondom hem.

Nu dat dus die positieve zijde van het menselijk contact terug bovenkomt (met gelijkgezinden afzien op de crossfit, pintje met maten voor de deur, een klapke ondwerg met een vriendin terwijl we naar school fietsen, etc.) voel ik een soort innerlijk evenwicht terugkeren en hopelijk resulteert dat dus ook in minder ergernis ‘in de pubieke ruimte’.

Nou nou, dat was spiritueel 🙂 Tijd voor een pint!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s