Dag 28 – Bompa vertrekt

“Then I look at you
And the world’s alright with me
Just one look at you
And I know it’s gonna be
A lovely day
A lovely day”

De dag begon mooi, het eerste lied op de radio was een heerlijke remix van Lovely van Bill Withers. Dit liedje zal ik nu voor altijd associëren aan het telefoontje dat enkele uren later plaatsvond: grote bompa is vannacht in z’n slaap overleden.

Bompa, samen met bonneke en Mira, vorig jaar in mei.

89 jaar is een mooie leeftijd om te vertrekken. Bill “Grote bompa” Provo heeft een goed gevuld leven gehad: veel lachen, veel reizen, genieten van lekker eten en drinken en altijd een groot, warm hart voor iedereen die daar nood aan had. Dat ik hem zal missen staat buiten kijf. Ik ben echter vooral erg dankbaar dat we elkaar eergisteren nog hebben gezien: weliswaar hij achter het raam van z’n kamertje waar hij in het rvt zat ‘opgesloten’. Samen met de kinderen belden we tien minuutjes, maar aan het einde zei hij dat hij moest opleggen want hij was te moe. Ik heb toen met een krop in de keel naar hem gewuifd. Corona raasde ook al door de gangen van hun rvt, dus het was sowieso bang afwachten wie zou winnen: hij of die verdomde ziekte. Ik ben blij dat hij gewonnen heeft en zelf heeft beslist wanneer het tijd was. Hij was er klaar voor dat had hij zelf ook al maandag aan de telefoon gezegd.

Het zal een kleine plechtigheid worden. Het is nu vooral proberen bonneke (mentaal) te helpen. Die heeft ocharme nooit afscheid van haar man kunnen nemen. Ze waren meer dan 65 jaar getrouwd, maar sinds de lockdown heeft ze hem niet meer kunnen zien, ook al zat hij nog geen 100 meter verderop in de gang.

Ook al valt dit soort nieuws nooit te rijmen met de rest van de dag. Toch blijft het leven gewoon doorgaan. De kids vinden het een fijne gedachte dat hij in z’n slaap gestorven is en ze begonnen direct aan het knutselen aan kaartjes voor bonneke.

Voor Sten stond er al lang een quiz met enkele klasgenootjes op het programma en ook dat deden we met even veel plezier als anders (the show must go on).

Subiet doen we een bbq’tje en dan zal ik zeker en vast een pintje op bompa drinken. Ik zal je missen, Bill!

Deze foto kregen we vorige week nog opgestuurd. Een redelijk grappige foto want a) bompa kon amper nog lezen b) was hoegenaamd geen knuffelaar 🙂 Het is trouwens toeval dat hij op beide foto’s dezelfde trui aan heeft.

Dag 27 – Chillen

Sara was moe maar voldaan van haar dagje vrijwilligerswerk in het rvt. Het was duidelijk dat ze de hulp konden gebruiken. Meerdere bewoners en ook verzorgers hadden al prijs. Zaterdag gaat ze terug helpen.

Gisterenavond nog eens spellekes ‘uit den ouden tijd’ met 2 collega’s gespeeld (modern warfare 2 en left for dead 2). Lekker lachen, lekker schieten.

Bijna 500 uur gespeeld. Dit spel kwam uit in 2009… Mijn leven bestond toen precies uit 3 dingen: Sara, een kraakverse Juno en dit spel 😎

Een vriendin was jarig dus zijn we er met onze zelfgemaakte ‘gelukkig verjaardag’ banner gaan zingen. Nadien was er een virtuele borrel, stiekem, georganiseerd voor haar. Alle redenen zijn goed om een pintje te drinken 😏

De kinderen zijn al 2 dagen een ‘mierenzoo’ aan het maken. Enerzijds grappig, anderzijds verontrustend: hopelijk weer geen mierenplaag binnenkort.

Ik weet het, veel boeiender zal het niet worden 😅

Dag 26 – Koning

Op het einde van de dag kreeg Sara gisteren te horen dat haar hulp kan gebruikt worden op de rvt. Vandaag was ik dus koning van het huis. Sara was rond 7uur al het huis uit en wij sliepen nog minstens één uurtje langer.

Even dag zeggen aan het werk.

De fietstocht bracht ons deze keer naar de ramen van bonneke en grote bompa. Even wuiven, even praten via de telefoon en dan terug huiswaarts. Vreemd om astridplein en de keyserlei zo leeg te zien. Nu valt pas op hoeveel borden met ‘hier geen fietsen plaatsen’ hier staan.

Ik weet nu nog zekerder dat ik een ‘huissloor’ ben. Net als Juno geniet ik van deze dagen extra hard. De traagheid, het ontspannen, het doen waar je zin in hebt (binnen de corona krijtlijnen-maar zo blijkt- wat goed meevalt gegeven de zaken die ik graag doe). Ik lees veel, ik luister muziek en podcasts (ook m’n audible account terug geactiveerd), speel spelletjes met de kids, kijk series met Sara, verzin verhalen, praatjes met de buren en passanten, etc. Ik had hier nood aan. Da’s duidelijk. Herbronnen met dank aan Corona. Klinkt cynisch, maar dat is wat nu door me heengaan en dan schrijf ik dat neer 😏

Dag 25 – Copy/paste

Dat de dagen op elkaar beginnen lijken was voorspeld. Nu de vakantie voor ons bezig is , wordt dit alleen maar versterkt. Net zoals gisteren begonnen we de dag met een fietstochtje, deze keer richting Deurne. Onderweg een leuk toeval: oma en opa tegen gekomen. Het zijn die kleine ontmoetinkjes waar ik veel plezier uit haal. Zo ook de passanten (ouders, vrienden, etc) die in de straat passeren (is dit een goede sus&wis boek? “De passerende passanten”? ).

Ik vraag me af of hoe de straatvegers dit ervaren. De stad is rustiger, minder vuil (?), maar ook misschien wat saaier?

Ook de rest van de dag was een kopietje van gisteren. De kinderen die blijven zich goed amuseren en hebben duidelijk hun draai gevonden waardoor ons dikke ideeën-boek voorlopig kan toe blijven. Met dank aan het heerlijke weer, de grote tuin en gezonde gezinsleden.

We wachten nu op nieuws van het Rode Kruis. Sara heeft zich aangemeld om te helpen waar nodig en misschien moet/mag ze morgen aan de slag achter de schermen in een rvt te Borsbeek. Dat wil zeggen dat ze terug een alarm moet zetten ’s morgens en dat het om de 3 dagen (ze gaat 1 dag helpen, dan 2 dagen niet, repeat) hier “papa is koning” tijd zal zijn. Stiekem hoop ik dat ze mag gaan, niet zodat ik hier dan de plak kan zwaaien (ook een beetje natuurlijk 🙂 ), wel zodat ze een gefundeerde reden heeft om “niet in haar kot te blijven”. want in tegenstelling tot yours truly loopt Sara ondertussen bijna al een spiderman junior de muren op.

Dag 24 – Nostalgie

Vandaag bezochten we ’t Kiel. Mijn heimat. We deden een fietstocht langs het huis waar ik ben opgegroeid, m’n kleuterschool, de bib, de potenblokken, de lagere school en uiteindelijk de middelbare school. Door de lockdown was het er muisstil en liep er niemand op straat, exact zoals ik het me herrinerde. Fijne trip naar 30 jaar terug.

Hier staat nu een gloednieuwe kleuterschool. De oude, wat barakachtige plek waar ik mleerde plassen zonder m’n broek tot op m’n enkels te droppen, is verdwenen, samen met ‘den tir’.

Gebeld met Bonneke en grote bompa. De moraal bij beide is hoog maar, begrijpelijk, is bonneke het binnen zitten kotsbeu en ergert ze zich aan de talrijke jonge gezinnen die over de kaaien flaneren. Toen ze belde naar de blauwe lijn was het lakonieke antwoord:”Daar kunnen we niets aan doen madammeke. Ga zelf een ‘creimgalaske’ eten, ge kunt het gebruiken” 😅 Daar kon ze niet zo mee lachen… Ik wel.

Bij bompa viel gisteren de eerste ‘corona-dode’. Out of the blue. Men dacht dat de boel daar goed afgesloten was, helaas niet dus. Het was er dan ook sinds vannacht alle hens aan dek. Ik vroeg hem hoe hij daar tegenover stond. Z’n antwoord:” Goh, ik let op. Maar het is wat het is he. We kregen de keuze om vanaf nu in eigen kamer te eten of nog steeds in refter. Ik koos de refter, dan zie ik tenminste nog wat mensen want de rest van de tijd zit ik maar op de kamer. Ik ben niet bang om dood te gaan, maar ik let uiteraard op. Ge moet het niet gaan zoeken he. ” Vond ik wijze woorden!

In other news: ik blijf bij m’n 2 mol kandidaten van vorige week!

Dag 23 – LAT-relaties

Ook vandaag zetten we de “social ties aanhouden” op een virtuele manier verder.

Kids hebben al uren plezier gehad aan de skateboard. Een beetje wd40 deed wonderen voor de wieltjes.

Eerst deden we onze maandelijkse familiebrunch met de clan Zwijndrecht. Iedereen at thuis maar we zagen mekaar via jitsi.

In de late namiddag spraken we met enkele buren af om rond 17u allemaal te gaan bbq’n. Een soort parallel bbq’ing waarbij de hagen voor een natuurlijke barrière zorgen.

Brunch time.

Komende dagen gaan we maximaal genieten van het goeie weer. De laptop en smartphone zullen niet veel op staan, dus ik beloof geen ellenlange blog posts 😎.

Dag 22 – Virtueel sociaal

Vandaag stond alles in het teken van virtueel sociaal doen. Gisteren deden we weer de stubru popquiz mee, die deze keer niet alleen door gokken kon beantwoord worden. Deze namiddag deden we weer Heroquest met Dries en Noor op afstand. Vanavond doen we dan met de vrienden de jackbox party night.

Familie & Fun

’s Morgens hadden we een Rapunzel momentje met de bobonne. We verrasten haar met een ontbijtje’ aan huis’. De manier om de ‘social distance’ te behouden was grappig: Bobonne liet een lang touw van haar balkom op het 5e naar beneden zakken, waaraan we haar cado’tje hingen.

De buur er onder probeerde het zakje te pikken, maar Bobonne was te snel 😂

De heroquest ging vlot. Deze keer geen ingewikkelde constructies en lessen over hangende bruggen. Gewoon een webcam op tripod zodat we vlot andere delen van de kaart konden tonen.

Selfie met 6

Van de buren kregen we 2 skateboards die hun zoon niet meer gebruikt. Praise be. Weer extra uren spelplezier de komende maanden (en vooral geen geruzie tussen de kids om ‘dat ene skateboard’)

De kids beginnen om de beurt vaker en vaker een lastig momentje. Hun standaard ambetant momentje doen ze onbewust: er is altijd wel iemand die iets totaal anders wil doen/spelen/eten/zien/etc dan de andere 2. Met een ‘lang gezicht’ tot gevolg. Ach ja, ze verdienen dat momentje, want buiten dat hebben we niet te klagen.

Werk & Technologie

Jitsi (jitsi.org) is de de facto standaard hier geworden voor teleconference met vrienden. De eenvoud waarmee snel een kamer wordt gemaakt (meet.jit.si\ gevolgd door een naam naar keuze voor de room) is heerlijk. Geen ingewikkelde tools installeren alles werkt perfect vanuit een browser. En wil je liever via tablet of smartphone volgen, gewoon de free app installeren. Protip: heb je voor een sessie 2e kamera nodig, sluit gewoon een extra smartphone aan als aparte gebruiker en zie daar, je 2e kamera.

Corona, België & de wereld

Vandaag al pak drukker op Groen Kwartier. Voorlopig in dit deel behoudt iedereen redelijk goed afstand. Ik denk echter dat aan de ‘andere kant’ (richting de torens) het een pak drukker en minder corona-veilig is.

Grappig hoe druk het aan de Delhaize (Plantin Moretuslei) was. Ik had briketten en wat ribbekes etc. nodig voor de bbq morgen en dacht ‘even naar daar te gaan’. Er stond een rij tot voorbij de parking. Ni me mij. Doorfietsen naar de proxy Carrefour verderop in’t straat. Rara, daar was het niet drukker dan anders (en vooral geen rijen tot buiten). Bizar hoe sommige mensen halsstarrig ‘moeten en zullen’ gaan naar ‘hun winkel’ (ik vermoed dat sommige mensen met de auto ineens ‘grote inkopen’ kwamen doen, die zijn dan natuurlijk redelijk afhankelijk van de plek waar ze zich parkeren).

Reflectie/Personal

Een mens zou soms vergeten dat er, as we speak, duizenden mensen zich in de naad werken om ‘ons normale leven’ in stand te houden. Bless’m! Het heerlijke weer doet dat allemaal wat naar de achtergrond verwijnen. Op zich vind ik dat even niet erg. De voorbije 3 weken was corona veel te aanwezig via media en nu even in de zon op de dorpel zitten is heerlijk.

Mensen die nog tijd te veel hebben en eens willen weten hoe ik de dag doorbracht op een set waarin ik een hart kloppende moest houden, lees zeker dit nieuwe verslagje 😅. Beetje crossmedia reclame.

Dag 21 – De proloog is gedaan

Zoals gisteren al gezegd: nu begint het pas. Lekker dramatisch. Desalnietemin, goed gedaan iedereen! De meeste van ons hebben flink geluisterd naar de overheid en (vooral) de wetenschappers en zijn 3 weken verder geraakt zonder dat het halve land in chaos is gestort. Meer zelfs, ik heb deze ochtend een pak toiletpapier gekocht EN ik kon kiezen welk merk op de koop toe (dus niet de enige, duurste, variant met kleurige bloemen en 4 lagen).

Neemt u allen een pintje of een glaasje wijn en geniet van het weekend. Wij zullen dat alvast doen!

De mensen in dit appartement zijn al wat vroeger gestart met het weekend zo te zien 🙂

Familie & Fun

De laatste dag schoolwerk. Gelukkig is nog niet alles klaar en zijn er dus nog wat taakjes die de komende dagen hier en daar de dag gaan kunnen vullen. Vandaag draaide de dag rond “dobberen op de zee”. We maakten een grote boot van de zetel , speelden stormmuziek op de radio (inclusief de lichten die mee aan en uit knipperden, met dan aan Philips Hue) en zo speelden de kids uren dat ze op zee woonden. Een soort Waterworld 2 – The Lockdown version.

Deze bedovertrek gaan we nog gebruiken de komende weken.

Vanavond doen we weer de StuBru popquiz mee met enkele vrienden zodat we weer 40 vragen kunnen gokken en vooral een uitvlucht hebben om mekaar ‘te zien’. En met normaal gezien doen we morgen weer een jackbox party night, dus 2 gezellige ‘lachavondjes’ in het vooruitzicht 🙂

Werk & Technologie

Vandaag de laatste ditjes en datjes voor’t werk afgewerkt zodat de vakantie kan starten. Belangrijkste wapenfeit is het klaarmaken van “demonstratie-materiaal” (stukken digitale cursus, opnames van hoorcolleges) zodat deze in april tijdens de “virtuele infodag” kunnen gebruikt worden. Sta me toe hier licht ironisch te vermelden dat ik al jaren vraag om zulke dingen aan te bieden.

Corona, België & de wereld

Deze tijden blijkt trouwens dat veel dingen eerder in het verleden een kwestie van ‘niet willen’ dan ‘niet kunnen’ zijn (wat we ook nu zien trouwens op alle niveaus in de wereld). Hoe lang voor we deze periode vergeten zijn en we weer in onze oude (slechte) gewoonten hervallen?

Reflectie/Personal

Wat een 3 weken waren dat zeg. Ik heb de laatste dagen toch maar een volledige bloedverdunner genomen voor m’n bloeddruk want ik begon te beseffen dat ik toch meer stress van dit alles had dan verwacht. Nu een paar dagen dagen relaxen en dan onze trukendoos bovenhalen om de kids te blijven entertainen. “Laat ze zich toch vervelen”, “ze kunnen toch zelf iets verzinnen?” Da’s waar, 90% van de tijd kan dit, maar de dagen zijn nu best wel lang(er) waardoor sommige dippen toch best overbrugt worden met wat mama-of-papa-magie (a propos, en dit is belangrijk: we doen al die pliezante dingen niet enkel voor de kinderen hoor, ook wij halen daar veel plezier uit 🙂 )

Dag 20 – We hebben mondmaskers

Gisteren begonnen in Digital Minimalism (op aanraden van collega) van Cal Newport. Ik ben direct verkocht (in die mate zelfs dat ik alvast wat apps van de smartphone heb verwijderd die de laatste dagen te veel tijd van me stalen). Het boek sluit mooi aan op het werk van Theo Compernolle (Onketen je brein) over de impact van digitale meldingen etc op onze concentratie.

Familie & Fun

Gisterenavond een erg leuk pakketje in de brievenbus. Bonneke (zie dag 18) heeft 5 mondmaskertjes voor ons gemaakt en de bijhorende brief was schitterend (zie hieronder). Geen flauw benul of ze conform de richtlijnen zijn gemaakt, maar we vinden ze de max. Sara haar eerste reactie: “Maar als de dokters er nodig hebben dan brengen we ze wel direct he”. Ja, schat! 🙂

Schitterend toch!

De Bad Bones poppetjes geraken klaar. De eerste 3 zijn klaar een geschilderd voetstuk te krijgen. De kinderen van wie dit spel is mochten zelf kiezen in welke kleuren de helden moesten. Niets zo leuk als a-typische kleuren voor stoere helden gebruiken!

A pink warrior appears

Werk & Technologie

Interessant om te zien dat de kids nu af en toe prefereren om via chat met hun klasgenoten te communiceren in plaats van via video/audio. Vandaag bijvoorbeeld hadden Mira en haar vriendinnen 377 (haar woorden) berichtjes naar mekaar in de jitsi-room gestuurd.

Gisteren was Mira naarstig aan het typen op de computer na een video-sessie met haar juf. Pas na een kwartier beseften we dat haar sessie al lang gedaan was (daar het zo stil was). “Wat ben je nog aan het typen?” “Berichtjes naar mezelf”. Grappig, vreemd, verontrustend, onnozel, kies zelf wat je er van vindt 😉

Corona, België & de wereld

Vandaag naar grote Delhaize geweest (uiteraard na de drukte gecontroleerd te hebben via de Shop Safe app). Uiteraard nog steeds 10% mensen die het concept 1,5m afstand niet kennen en duidelijk denken dat schouder aan schouder ongeveer 1m afstand inhoudt. De overige 90% resulteert in een grappig nieuw fenomeen wat ik “corona pathfinding”- wil noemen. Mensen doen alle moeite om zich doorheen de winkel zodanig te verplaatsen met hun karretje zonder ooit in iemands “socials space” te komen. Zo was er vandaag 1 dame waarvan ik overtuigd ben dat ze twee maal een rayon is ingeslagen waar ze hoegenaamd niet moest zijn, maar hierdoor bleef ze uit mijn buurt (ik had geen gel in, niet geschoren…misschien zag ik er wat ziekelijk uit. Een nieuwe truc misschien om mensen uit je buurt te houden?)

Reflectie/Personal

Het “Digital Minimalism” boek sluit mooi aan bij m’n jaarlijkse “lentepoets”. Bijna iedere lente merk ik dat de winter me weer erg naar “de smartphone” heeft gelokt en dat ik veel te veel tijd spendeer op asociale media (bv nieuws op twitter, reddit, etc). Ieder jaar rond deze periode verwijder/blokkeer ik weer een hoop stuff, in de hoop er weer van af te zijn. Let’s hope dat ik volgend jaar deze tekst niet nog eens moet typen 😉

Vandaag laatste vergadering met werk gehad. Het is wat vreemd om te beseffen dat Sara en ik een “gewone vakantie” ingaan op gebied van loon. We hebben ook de luxe nu 2 weken met de kinderen bezig te zijn (ok, we zullen wel nog lessen moeten opnemen,etc maar hangen niet meer aan een lesrooster).

Veel mensen zien echter volgende week die ‘handige’ schooluren wegvallen: dat waren gegarandeerde uren dat de kinderen al bezig waren en je dus ook zelf kon werken. We zijn dus weliswaar week 3 morgen, maar ik gok dat we pas volgende week gaan ontdekken hoe robuust we allen zijn. Veel vrienden zijn nu ondertussen (deeltijds) werkloos en krijgen pas over paar weken te horen hoe het nu verder gaat. Het klinkt misschien wat dramatisch, maar ik denk dat de nakende paasvakantie voor het eerst voor velen als een minder fijne herinnering zal blijven hangen dan eerdere vakanties.

Dag 19 – Rise of the screens

Ik kon niet wachten. Gisteren eerste aflevering The Wire gezien. Serie is niet verouderd en blijft, vanaf allereerste minuut, boeiend en (g)rauw. Voor de geïnteresseerden, hier kan je duidelijke grafieken zien per aflevering/seizoen van een serie naar keuze. Gebruik ik vaak om te bepalen of het nog de moeite is een volgende seizoen van iets te beginnen.

Familie & Fun

We startten de dag in een poging de juffen tijdens de livelessen te foppen voor 1 april. Mira en Juno deden alsof ze elkaar waren… De juf van Juno had niets door tot een klasgenootje riep ‘waarom is Mira hier?’. De juf van Mira had iets in het snuitje – door onze mail met de vraag om haar te spreken- en verscheen met een grappige Waar is Wally muts. 1 april mopjes niet gelukt dus 😏

Het Brawl Stars bordspel krijgt meer en meer vorm 🙂 Een kennis test het spel met z’n zonen en daar kregen we al nuttige feedback van. Een deel van de regels zijn uitgeschreven en getweaked. Komende dagen nog wat testen en helden bij verzinnen. Dit is leuk 🙂

Sten had baaldag vandaag. We hanteren al tijdje een soort dagboek/heen-en-weer schriftje en z’n eerste zin vatte het perfect samen:”ik ben het beu”. We snappen het helemaal. Het extra half uurtje brawl stars met z’n beste maat heeft de pijn alvast wat kunnen verzachten.

Het computeruurtje op zaterdag blijft heilig. Wat er nu dus bij is gekomen is om de paar dagen met z’n drieën een actief Nintendo spel vlak voor eten. En nu dus dit… Week 3. En zo eroderen de minst levensbedreigende wetten en afspraken altijd als eerste in tijden van nood 😏 Dramatischer kon ik het niet zeggen 😅 Wat zou de volgende regel zijn die we eerder gaan gedogen dan tegen houden? Ik gok op ‘niet springen op de zetel’ o.i.d.

Werk & Technologie

Tijd voor vakantie zou’k zo zeggen.

Corona, België & de wereld

Vandaag enkele typische ‘slecht nieuws’ kanalen op m’n smartphone geblocked. Een soort luguber voyeurisme deed me altijd toch weer gaan kijken op de hln’s van de wereld. Nu niet meer. De dramatische cijfers krijg ik wel via de kameraden en Sara.

Reflectie/Personal

Heb 1 voordeel ontdekt van niet meer op Facebook te zitten (al 2 jaar nu): enkel de grappigste filmpjes en mopjes bereiken ons nu. Met dank aan WhatsApp (I know… Dat is ook van Facebook 😐) en de talrijke vrienden die ons dagelijks een soort ‘best of’ aanbieden. Ben benieuwd of FB nu een soort cesspool van bagger is waarbij je moet zoeken naar de echt nuttige/grappige nieuwtjes. Of staat het er effectief vol ‘humor’ a la ‘kijk ik eet u wcrollen’?