Dag 109 – Echt de laatste

“‘tis gebeurd!” Het vreemdste schooljaar voor onze kinderen zit er op. Ikzelf heb aardig wat herinneringen (veel goede) van toen ik hun leeftijd had, maar ik ben ervan overtuigd dat de voorbije 3 maanden ook in hun geheugens gegrift zullen staan.

Ze zullen misschien hier en daar een stukje leerstof minder goed onder de knie hebben (alhoewel ik dat betwijfel, de inzet van hun juffen was de max), maar wat niemand hen nog zal afnemen is de nog hechtere band die is ontstaan tussen de klasgenoten.

Deze periode was intens en alhoewel we niet uitkijken naar een herhaling, zullen we ze wel met dezelfde energie omarmen. Ok, dat klonk weer dramatischer dan bedoeld… Ook ik ben moe 😉 Wat het ook is, vandaag namen we afscheid aan de schoolpoort van fijne juffen en kinderen en is het nu tijd voor een welverdiende grote vakantie! Sara en ik bollen nog enkele dagen uit maar dan vanaf vrijdag middag is het ook voor ons boeken toe. Sara kennende zal ze vanaf zaterdag, naar jaarlijkse gewoonte, ziek vallen voor enkele dagen en ik ga moeten afleren om niet om de zoveel tijd m’n emails en teams-berichten te controleren.

En deze blog? Die gaat sowieso nu even de vriezer in (Hypochonder Junior fluistert dat er een tweede golf aankomt, wat je aan aardig wat hoestbuien zit bij vele mensen rondom je). De laatste weken merkte ik al dat het moeilijker en moeilijker werd om corona-related zaken te beschrijven en 1 juli was altijd een mooie afsluitdatum in het vooruitzicht.

Het was een fijne rit en de blog heeft me erg geholpen om de lockdown te bevatten en wat mentale rust ‘hier bovenin’ te behouden (kan je elders mentale rust vinden, Tim?) . Ik denk dat ook andere mensen er iets aan hadden – althans, dat hoop ik- en hoop dat iedereen , zoals ik, nu een beetje normaliteit terug in zijn of haar leven heeft gevonden. En als dat niet zo is, call me en je krijgt een virtuele knuffel 😉 Sowieso blijft de blog bestaan. Ik herlees graag stukjes er uit als een soort ‘blik in de chaos van de lockdown’ en het helpt me ook om geregeld zaken nu te relativeren. Die kiwi-knijpers in de supermarkt zullen niet weggaan. Maar net zo min dat genieten van rust en stilstaan bij het leven.

En dan zit het er dus op. Vreemd eigenlijk. Maar ook fijn. Tijd voor iets nieuws. Wie weet verzin ik wel een nieuwe reden om m’n dagelijkse portie woordjes te delen 🙂

Het gaat jullie allemaal goed en geniet van het leven!

Tim

PS Als afsluiter deel ik gaarne (en fier) volgende videoclip. Deze heb ik – samen met Sara en 2 andere paar ouders, waar we de hele lockdown een bubbel mee hadden- gemaakt als dank voor de juf van Mira. Het zal je niet verbazen dat ik al m’n lockdown-kennis van video-montage in dit project heb kunnen botvieren. Het is dan ook een mooi sluitstuk voor dit alles!

2 gedachten over “Dag 109 – Echt de laatste”

  1. En jij, lieve zoon, bedankt voor al die fijne verhalen. Ik heb er enorm van genoten, ik keek er dagelijks naar uit. Meestal liep je blog binnen, wanneer ik net een aperoke had klaar staan. Je hebt me meermaals ontroerd en vaak doen glimlachen en zelfs soms schaterlachen. Bedankt, Tim ❤️

    Geliked door 1 persoon

  2. Mooi initiatief, leuk om een inkijkje in je leven te krijgen en ook om te lezen hoe het er bij onze zuiderburen aan toe ging. Je schrijft leuk Tim! Tot gauw weer eens en geniet van de vakantie.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s