Nonkel Ben op verjaardagsvisite. We tellen niet hoeveel mensen we per week binnenlaten (vooral klasgenootjes) maar proberen wel maximaal in de tuin of aan de voordeur met bezoekers af te spreken. Hoe zou dit allemaal zijn geweest als het putteke winter was geweest?! Ik wil er niet aan denken.

Reflectie

Doordat ik deze blog begon 1 dag voor de lockdown en dan de eerste lockdowndag als dag 0 telde zit ik nu aan dag 99. Nochtans is dit dus de 101-ste post. Best wel een tof idee. En vooral: we zijn goed bezig allemaal. Al bijna 100 dagen in deze nieuwe realiteit waar we van de ene op de andere dag naar werden getransporteerd. De eerste weken konden we die nieuwe realiteit vanuit ons huisje op een veilige afstand aanschouwen. Naarmate de weken vorderden mochten we steeds verder en verder van huis gaan om de wereld te ontdekken. Nog enkele weken en we hebben terug 100% vrijheid van bewegen (denk ik) en kunnen we dit alles naar onze hand zetten in plaats van te ondergaan. Hopelijk zijn we hier als mensheid wat wijzer uitgekomen en maken we niet dezelfde belachelijke fouten als in het verleden. Mijn verwachtingen zijn niet al te hoog gespannen, maar mijn gezonde dosis naïviteit en dromerigheid geeft me toch hoop voor de toekomst van deze aardkloot. Let’s see what happens 🙂