Over enkele dagen springen we terug in de twilight zone-achtige wereld waarin thuisonderwijs de standaard is. De ideale moment om dus ook de blog wat te verfijnen (het vorige thema was er eentje “out of the box”) en alles wat duidelijker (hopelijk) te maken.

Ook ons lijven zullen mogelijks een nieuw kleedje nodig hebben na dit alles. De hoeveelheid paaschocola die de grootouders aan de voordeur hebben afgezet de voobije week is…aanzienlijk.

Als voorbereiding op de 20e april mocht ik alvast deze ochtend de overige schoolboeken van de kids in hun school gaan ophalen. De kinderen kijken er naar uit, ze vinden vooral de ‘dagrooster’ die ze hebben gekregen de moeite. Het wordt echt ‘scholeke spelen’ thuis. De juffen, schatten zijn het, hebben alle informatie in uiterst duidelijke mapjes en overzichtjes gegoten. Wij zijn er klaar voor!

Ik mag het niet luidop zeggen (want dan wordt Sara wat nukkig) maar ik ben er nog steeds niet van overtuigd of onze kinderen nog voor de grote vakantie de schoolpoort gaan mogen betreden. Laten we hopen van wel, maar mentaal ben ik er toch op voorbereid. Om de postpaasvakantie in te luiden begint ook de hooikoorts alvast op te steken. Dit haat hypochonder junior, want hij weet dat ik de hooikoortsymptomen herken om wat ze zijn. Hij kan me dus niet wijsmaken dat het covid symptomen zijn. Ha!